Huisdieren
Huisdieren
De tijderkwol leeft aan de oostkust van Australië. Een zoogdier dat een lid is van het geslacht dasyurus, de tijderkwol wordt beschouwd als een bedreigde soort die in Noord-Queensland als bedreigd wordt aangemerkt. Tijderkwollen zijn grote, carnivore buideldieren met een levensduur van ongeveer vijf jaar.
Tijderkwollen zijn de grootste kwolsoort, meer dan anderhalf keer zo groot als andere kwollen. Deze dieren groeien tot tussen de 16 en 28 inch lang met staarten die tot 18 inch lang kunnen zijn. Mannelijke tijderkwollen zijn groter dan vrouwtjes. Tijderkwollen hebben grof getextureerde, roodbruine of donkerbruine vacht met witte vlekken die zich langs de staart uitstrekken; dit leidt ertoe dat de tijderkwol ook wordt aangeduid als de spotstaartkwol of gevlekte staartkwol. Ze hebben puntige snoeten, roze neuzen en scherpe tanden.
Tijderkwollen jagen en de meerderheid van hun dieet bestaat uit zoogdieren zoals buidelmuizen en konijnen. Vooral 's nachts jachtend, eten deze carnivoren ook aas, eieren, vogels, ongewervelden, kleine zoogdieren en reptielen. Tijderkwollen geven de voorkeur aan beboste habitats zoals bos en regenwoud. Deze solitaire wezens nestelen in grotten, holle bomen en takken, holen en rotskloven. Tijderkwollen kunnen aanzienlijke afstanden afleggen, 's nachts meer dan 6 kilometer reizen.
Tijderkwollen worden seksueel volwassen op twee jaar leeftijd, paaien in juni. Vrouwelijke tijderkwollen krijgen begin juli geboorte; het baby is gespeend tegen midden augustus. Baby tijderkwollen blijven in de hol wonen en voeden van de moeder tot begin november wanneer, op 18 weken oud, de tijderkwol volledig onafhankelijk is.
Tijderkwollen zijn een bedreigde soort geworden, bedreigd in sommige delen van Australië, vanwege de negatieve impact van menselijke ontwikkeling op hun territoria. Ontginning van grond, wat resulteert in verlies van tijderkwol habitat, maakt het steeds moeilijker voor dit carnivore buideldier om geschikte habitats met voldoende prooien en holplaatsen te vinden. Het verlies van habitat draagt bij aan verspreide tijderkwol populaties en verhoogde concurrentie om voedsel. Pesticiden die worden gebruikt om wilde hond- en vospopulaties te bestrijden ("1080") eisen ook enkele jonge tijderkwollen.