Huisdieren
Huisdieren
Chimpansees leven in sociale groepen die hun paringsgedrag bepalen, maar deze groepen kunnen onvoorspelbaar zijn. Veel factoren beïnvloeden het paringsgedrag, zoals voedselbeschikbaarheid en groepsgrootte.
In tegenstelling tot menselijke mannetjes, prefereren chimpansee-mannetjes oudere vrouwtjes boven jongere. Onderzoek van Martin Muller (Boston University, Current Biology, november 2006) toont aan dat mannetjes oudere, kaale vrouwtjes met versleten tanden verkiezen boven jonge, gezonde vrouwtjes. Omdat chimpansees promiscuus zijn, speelt de reproductieve potentie van jonge vrouwtjes minder; zolang een vrouwtje kan voortplanten, is ze attraktief.
Chimpansees hebben een hoge paringssucces dankzij het leven in groepen met gemakkelijke toegang tot partners. Groepsgrootte varieert en is vloeibaar. Wanneer vroedzame vrouwtjes (in estrus) aanwezig zijn, neemt de groepsgrootte toe. Vroedzame vrouwtjes zijn zeer sociaal.
Mannelijke chimpansees kunnen voortplanten vanaf 16 jaar. Vrouwtjes komen in estrus op 10-jarige leeftijd, herkenbaar aan zwelling van anus en genitalia. Menarche volgt enkele maanden later. Vervolgens volgt een onvruchtbare periode van twee tot vier jaar, waarin ze wel zwelling vertonen om geaccepteerd te worden in de gemeenschap. Vrouwtjes krijgen hun eerste jong op 13-14 jaar en wachten drie tot vijf jaar voor het volgende.
De onvruchtbare periode geeft mannetjes de tijd om het vrouwtje in de groep te accepteren. Als een vrouwtje jong krijgt voordat mannetjes haar accepteren, kan dat het leven van het jong in gevaar brengen. Mannetjes doden zuigelingen tenzij ze weten dat het de hunne zijn.
Naast promiscuïteit bestaan er andere strategieën: restrictieve paring (alfamannelijk houdt rivalen weg), consortschapsparing (een paar verlaat tijdelijk de groep) en buitengroepsparing (vrouwtjes paren met mannetjes uit naburige groepen).