Schijfbreuken in de nek bij teckels
Scheurde schijven in de nek komen vaker voor bij teckels dan bij enig ander hondenras. De lange, kwetsbare wervelkolom van de teckel is vatbaar voor dit type letsel, dat kan worden veroorzaakt door een licht trauma, zoals vallen van de trap of springen van een bank. Andere honden die vatbaar zijn voor schijfbreuken in de nek zijn Pekingese, beagles, cockerspaniëls en kleine kruisingen. Houd de tekenen en symptomen van schijfbreuk in de nek in de gaten, en zoek onmiddellijk dierenartshulp voor uw teckel indien nodig. Raadpleeg altijd een ervaren dierenarts over de gezondheid en behandeling van uw huisdier.
Schijfbreuk
- De nek van uw hond bevat meerdere wervels, of botten. Tussen deze wervels zitten kraakbeenschijven, die fungeren als een kussen of schokdemper. De buitenkant van de schijf is gemaakt van stevig bindweefsel, dat het geleiachtige centrum van de schijf beschermt. Een schijfbreuk treedt op wanneer ofwel de buitenkant van de schijf breekt, of de hele schijf naar buiten puilt van zijn gebruikelijke positie. In beide gevallen drukt de gescheurde schijf vervolgens op het ruggenmerg of de wortel van een zenuw van de hond, wat pijn en fysieke symptomen veroorzaakt.
Type 1 breuk
- Een type 1 breuk treedt op wanneer de harde buitenste kapsel van de schijf openbarst en de binnenste geleiachtige nucleus uit de kapsel puilt. De nucleus drukt vervolgens op zenuwen of de wervelkolom. Symptomen van een type 1 breuk kunnen plotseling of geleidelijk optreden. Als uw hond een type 1 breuk heeft, zal hij pijn hebben en pijn gedrag vertonen, zoals gejammer of gehuil. Hij zal zijn lichaam op een stijve manier houden en kan kreupel lijken. Over het algemeen zal een hond met een type 1 breuk fysiek zwak lijken en onwillig of onvermogend zijn om trappen te beklimmen. In sommige gevallen zal een type 1 breuk verlamming van de achterpoten veroorzaken.
Type 2 breuk
- Een type 2 breuk treedt op wanneer de hele schijf naar buiten puilt. De buitenste kapsel breekt niet, maar de schijf verplaatst zich van zijn normale positie tussen de wervels en oefent druk uit op het spinaalkanaal. Dit type schijfbreuk komt vaker voor bij grotere hondenrassen, zoals labradors en Duitse herders, maar kan ook voorkomen bij teckels. Type 2 breuken manifesteren zich doorgaans tussen de leeftijd van 5 en 12 jaar, met een langzame progressie van symptomen die vergelijkbaar zijn met die van een type 1 breuk.
Behandeling en herstel
- Als uw hond plotselinge symptomen van een schijfbreuk in de nek ervaart, heeft hij onmiddellijke dierenartsaandacht nodig. Soms kan chirurgie helpen de breuk te herstellen. Chirurgie is het meest succesvol wanneer het binnen een dag na het verschijnen van plotselinge symptomen wordt uitgevoerd. Soms kunnen symptomen verbeteren met medicatie en rust. De schijf kan terugkeren naar zijn oorspronkelijke positie met twee tot vier weken fysieke rust. Als uw teckel herstelt van een schijfbreuk in haar nek, moet ze worden uitgelaten met een borstharnas, niet met een halsband.
