Huisdieren
Huisdieren
De ooglidden van een hond verschillen op een bijzondere manier van die van een mens: honden ervan drie. Het derde ooglid is verborgen achter het onderste lid en komt alleen naar voren bij trauma aan het oog. U zou dit derde ooglid nooit moeten zien; als u het wel ziet, is dit een teken dat er iets mis is met het oog van uw hond. Raadpleeg altijd een ervaren dierenarts over de gezondheid en behandeling van uw huisdier.
Het derde ooglid van een hond bevat een klier die smerende olie afscheidt. Soms steekt de klier uit het oog. Deze uitstulping ziet eruit als een roze massa die uit het onderste ooglid komt. Een hond kan dit type cyste in één of beide ogen hebben. De meest voorkomende rassen voor kersoog zijn beagles, bloedhonden, Lhasa apso's, Shih Tzu's en cocker spaniels. Een dierenarts kan de aandoening diagnostiseren. Behandeling bestaat meestal uit topische anti-inflammatoire medicatie die de cyste verkleint of chirurgie bij ernstigere gevallen.
Blefaritis is een ontsteking van de buitenhuid en het middendeel van het ooglid. Er zijn verschillende oorzaken van blefaritis, waaronder verstopping en ontsteking van de meibomische klier in de middenlaag van het ooglid van de hond. Één of beide ogen kunnen beïnvloed zijn. Naast de puistachtige cysten en korstachtige plekken op het ooglid, wordt het oog meestal rood bij blefaritis. Uw hond zal waarschijnlijk aan haar ogen willen krabbelen, wat meer oogtrauma kan veroorzaken. Honden met platte snuiten en bolle ogen, uitzonderlijk lange en smalle snuiten, en gezichtsplooien zijn het meest geneigd tot blefaritis. Een dierenarts kan de aandoening diagnostiseren. Behandeling bestaat meestal uit het aanbrengen van warme compressen op de plek gedurende vijf tot vijftien minuten een paar keer per dag en daarna het gebruik van zoutwater oogdruppels. Behandeling kan ook antibacteriële zalf omvatten of, voor ernstige gevallen, chirurgie.
Conjunctivitis wordt vaak 'roodoog' genoemd. Het type conjunctivitis dat cysten van klieren veroorzaakt, heet folliculaire conjunctivitis, en resulteert in een kobbelachtig uiterlijk op de ooglidden. De oogirritatie zorgt er ook voor dat de klieren een slijmafwscheiding produceren. Dit treedt meestal in beide ogen op en is doorgaans pijnlijk voor de hond. Rassen die het meest geneigd zijn tot conjunctivitis, zijn ook vatbaar voor allergieën en auto-immuunhuidziektes. Uw dierenarts kan diverse behandelopties voorstellen, variërend van antibiotica-zalf tot orale medicatie tot een eliminatiedieet om te bepalen of de oorzaak voedselgerelateerd is. Chirurgie kan nodig zijn om een verstopte afvoergang te verwijderen.
Oudere honden kunnen meibomische kliertumoren lijden, kleine uitgroeiingen in de ooglidklieren. De meeste tumoren zijn goedaardig, maar sommige zijn kwaadaardig. Deze tumoren kunnen buiten of binnen het ooglid groeien. Hoewel goedaardige tumoren niet metastaseren, kunnen ze pijnlijk zijn voor uw hond. Uw dierenarts kan meibomische kliertumoren eenvoudig detecteren en verwijderen. Dit gebeurt doorgaans onder locale anesthesie. Weefselbevriezing kan ook een optie zijn. Na verwijdering herhalen de tumoren slechts in 10 procent van de gevallen.