Huisdieren
Huisdieren
In tegenstelling tot mensen hebben honden een derde ooglid in de vorm van een driehoekige, traanproducerende klier in de binnenhoek van elk oog. Kersenoog treedt op wanneer deze klier opduikt en begint te steken tussen het ooglid en het oog. Typisch treedt deze aandoening op bij honden onder de 2 jaar.
Tijdens het vroegste stadium van kersenoog zwelt de klier boven het nictiterende membraan (het derde ooglid) op en lost zich van zijn gewone plaats. Deze verplaatsing gebeurt door zwelling of door een zwakte in het kraakbeen van het ooglid. Eenmaal verplaatst kan de klier het bloed niet meer goed circuleren en wordt rood. In dit stadium is het kersenoog een irritant maar niet pijnlijk voor de hond.
Eenmaal de klier blootgesteld is, kan de hond aan het oog wrijven of stof en andere verontreinigingen kunnen het verder irriteren, wat de aandoening verergerd. Op dit moment kan de klier verder opzwellen en extreem rood worden, als een kers, met een puistvormige afscheiding. In dit stadium kan het hele oog opzwellen en een secundaire ooginfectie kan optreden.
De rode zwelling van kersenoog verandert uiteindelijk in een zwartachtige kleur. Het hele ooggebied zwelt verder op en de klier krijgt een verrotte uiterlijk. Hoewel de aandoening an zich niet pijnlijk is, veroorzaakt de irritatie groot ongemak en belemmert het gezichtsvermogen van de hond alsook traanproductie, wat leidt tot droog oog.
In de vroege stadia voorschrijven dierenartsen een oogdruppel voor de hond die kan helpen de zwelling te verminderen, wat leidt tot de klier terugkeert naar zijn juiste locatie. In latere stadia wordt operatie nodig om de klier terug te naaien op zijn plek, de klier permanent te verwijderen of de klier in positie te vouwen.
Kersenoog is niet het resultaat van enig trauma of omgevingsfactoren, maar puur een genetische eigenschap van bepaalde hondenrassen. Buldoggen, Boston terriërs, Cocker spaniels, beagles, shih tzus, lhasa apsos, grote danen, bloedhonden en bassets zijn in het bijzonder vatbaar voor kersenoog. Omdat de aandoening gebaseerd is op genetica, zijn er geen preventieve tactieken om kersenoog te stoppen. Het is echter het beste om het in een vroeg stadium te behandelen.