Huisdieren
Huisdieren
De Centers for Disease Control and Prevention definieert hondesiekte als een "voorkombare virale ziekte van zoogdieren meest vaak overgedragen door de beet van een besmet dier." Hondesiekte wordt het meest gezien in wilde dieren, met slechts 10 procent van gerapporteerde gevallen die huisdieren betreffen.
Het eerste stadium van hondesiekte is de prodromale fase, het tweede stadium is de furieuze fase en het derde stadium is de paralytische fase.
De prodromale fase wordt gekenmerkt door koorts, verlies van eetlust, subtiele gedragsveranderingen, verandering in de toon van de stem van het dier, en kauwen op de locatie waar ze gebeten zijn. Kenmerken van de furieuze stadia omvatten verwijde pupilen, constant grommen of blaffen, alles eten (inclusief oneetbare voorwerpen), agressie, irritabiliteit, onrust, rondzwerven, aanvallen, en beven. In de paralytische fase ervaart het dier het vallen van de onderkaak, een onvermogen te slikken en verlamming van de kaak en keel.
De prodromale fase duurt 2 tot 3 dagen. De furieuze fase duurt 2 tot 4 dagen. De paralytische fase duurt 2 tot 4 dagen, eindigend in de dood van het dier.
Dieren of mensen gebeten door een besmet dier moeten onmiddellijk behandeld worden. Hondesiekte prikken omvatten een prik zo snel mogelijk na de beet die infectie van het virus voorkomt of een reeks prikken gegeven om uw lichaam te helpen het virus te identificeren en te bestrijden.
Hondesiekte is een levensbedreigende ziekte voor zowel dieren als mensen. Neem altijd contact op met een publieke ambtenaar als u vermoedt dat een wild of gedomesticeerd dier hondesiekte heeft.