Hondsdolheid is een virus dat wordt overgebracht door de beet van een besmet dier. Het reist neurologisch naar de hersenen. Er is geen behandeling, met euthanasie van een besmet dier--zonder voorafgaande vaccinatie--als de gebruikelijke uitkomst. Vroege tekenen van blootstelling kunnen volgen op een beet van een vleermuis, stinkdier, wasbeer of andere veelvoorkomende hondsdolheiddragers. Let op vreemd gedrag, een stijgende koorts of kwijlen. De ziekte kan symptomen vertonen een week tot een maand na blootstelling. Als u gelooft dat uw kat is blootgesteld aan hondsdolheid, neem dan onmiddellijk contact op met uw dierenarts.
Prodromale fase
- Hondsdolheid verloopt in drie fasen. De prodromale fase duurt één tot twee dagen en omvat een verandering in temperament, knappen naar objecten die er niet zijn, en pupilverwijding. Tekenen van hondsdolheid omvatten over het algemeen een verandering in stem of het uitstoten van een luid, brullend geluid. Katten kunnen rondzwerven en gedesoriënteerd lijken.
Woedende fase
- De tweede fase, woedend, wordt gekenmerkt door agressie en prikkelbaarheid. De kat kan anders gaan eten en vreemde voorwerpen innemen, zoals stenen of stokken. Dieren zullen schuim in de mond vertonen, aangezien het virus hoog geconcentreerd is in hun speeksel. Huisdieren die aan hondsdolheid zijn blootgesteld, vertonen doorgaans een opvallende verandering in persoonlijkheid, inclusief angst en hyperreactiviteit op geluid, licht en bewegingen. Aanvallen kunnen tijdens deze fase beginnen.
Verlamde fase
- De laatste fase, verlamd of stom, treedt doorgaans twee tot vier dagen na de eerste tekenen op en kan lijken te overlappen met de woedende fase. Katten zullen een onvermogen vertonen om hun ledematen op een gecontroleerde manier te bewegen en kunnen ook een algeheel gebrek aan coördinatie hebben. Suffheid, verzwakking tot verlamming, en een open mond met de tong eruitstekend zijn latere tekenen van deze fase. Ademhalingsproblemen kunnen zich voordoen als hoesten, vervolgens progresseren naar moeilijke ademhaling gevolgd door ademhalingsfalen.
