Huisdieren
Huisdieren
Hondsdolheid is een virale ziekte die voornamelijk wordt overgedragen via dierbeten. Huiskatten lopen minder risico op hondsdolheid dan huisdieren met aanzienlijke blootstelling aan wilde dieren, hoewel ze de ziekte van een aantal bronnen kunnen oplopen. De symptomen van hondsdolheid zijn wezenlijk hetzelfde bij huiskatten als bij andere kleine zoogdieren: een periode van lethargie gevolgd door agressie, fysieke achteruitgang en de dood.
De vroegste symptomen van hondsdolheid zijn malaise, koorts en lethargie. Bij huiskatten kan malaise zich manifesteren als een vertraagd bewegingsritme, verlies van het vermogen te slikken en gewrichtsstijfheid. Symptomen van hondsdolheid manifesteren zich over het algemeen pas 20 dagen tot 6 maanden na de eerste blootstelling van het dier aan de ziekte, dus huisdierbezitters kunnen niet altijd een directe link leggen tussen het veranderde gedrag van hun dier en het incident dat tot de infectie leidde.
Lethargie wordt vaak gevolgd door een periode van agressief gedrag, soms 'woeste hondsdolheid' genoemd, gedurende welke katten de symptomen vertonen die het meest met hondsdolheid worden geassocieerd: hyperactiviteit, verhoogde gevoeligheid voor geluid en licht, en geweld. Tegen het einde van deze periode kan de kat kwijlen of schuim rond de mond hebben. Katten die deze symptomen vertonen, moeten in quarantaine worden geplaatst om de ziekte niet te verspreiden naar mensen of andere dieren. Mensen die contact hebben gehad met een kat die deze symptomen vertoont, moeten medische hulp zoeken.
Na 2 tot 10 dagen met symptomen van hondsdolheid, zal de kat een periode van fysieke achteruitgang ingaan die eindigt in de dood. Gewrichtsstijfheid kan het punt van verlamming bereiken en kan gepaard gaan met verlies van zicht en gehoor. Ademhalingsmoeilijkheden veroorzaken vaak dat dieren in een coma vallen voor de dood. De lichamen van hondsdolheid-geïnfecteerde katten kunnen sporen van de ziekte bevatten en mogen alleen worden behandeld door professionals op het gebied van dierenbestrijding. Er is geen bekende behandeling voor hondsdolheid zodra symptomen zijn geopenbaard, dus veel dieren worden geëutaneerd voordat de laatste fase van achteruitgang optreedt.
Hondsdolheid is een snel evoluerend virus, en symptomen kunnen van dier tot dier variëren. Sommige katten zullen direct van een periode van lethargie naar een degeneratieve coma gaan (een progressie genaamd 'dormante hondsdolheid'), terwijl anderen agressieve symptomen kunnen vertonen met weinig voorafgaande waarschuwing. Eigenaren die vertrouwd zijn met het temperament van hun kat, moeten op de uitkijk zijn voor plotselinge veranderingen in gedrag. De beste behandeling voor hondsdolheid is preventieve vaccinatie, die door het Department of Health and Human Services wordt aanbevolen voor alle gedomesticeerde dieren.