Hondsdolheid heeft verschillende stammen of variaties die stinkdieren kunnen beïnvloeden. Ze sterven uiteindelijk naarmate de tekenen en symptomen van hondsdolheid erger worden. Het hondsdolheidsvirus richt zich op het centrale zenuwstelsel en werkt zich naar de hersenen van de wezens. Een stinkdier is vatbaar voor hondsdolheid wanneer een rabiësdier het bijt. Het virus gedijt in het speeksel en komt in openingen van het lichaam zoals wonden en krassen. Stinkdieren kunnen op verschillende manieren hondsdolheid oplopen, maar de tekenen en symptomen van hondsdolheid zijn bijna hetzelfde.
Woede syndroom
- De term woede syndroom verwijst naar het gedrag van een dier, in dit geval stinkdieren, dat drastisch verandert naarmate de symptomen van hondsdolheid erger worden. In tegenspraak met de term, kunnen uitingen van dit symptoom worden gezien bij alle dieren die aan hondsdolheid lijden. Een stinkdier dat besmet is met hondsdolheid, zal vergrote of verwijde pupillen hebben. Het dier wordt geacht prikkelbaar te worden als gevolg van de zich ontwikkelende infectie in het zenuwstelsel. Als gevolg van de prikkelbaarheid van het stinkdier, zal het iedereen aanvallen die het ziet. Het zal geen aarzeling tonen om andere dieren te bijten, mensen inbegrepen. Volgens de Mark Veterinary Manual, zijn stinkdieren het meest waarschijnlijk om huisdieren in stedelijke gebieden te slachtofferen. Ongeluiden of enig lawaai in het algemeen zullen het rabiësstinkdier irriteren en boos maken. Het zal alles eten en kauwen waar het tegenaan loopt.
Daglicht blootstelling
- Het stinkdier is van nature een nachtdier. Het betekent dat het stinkdier 's nachts op zoek is naar voedsel en water. Wanneer hondsdolheid het stinkdier infecteert, is het waarschijnlijker dat het ronddwaalt in het volle daglicht. Dit zou eigenlijk een waarschuwing moeten zijn voor mensen die een stinkdier overdag zien. Het stinkdier is doorgaans schuw en zal ervoor kiezen om niet overdag naar buiten te gaan. Het dier hoeft niet noodzakelijkerwijs prikkelbaarheid te vertonen om te zeggen dat het het virus heeft, vooral wanneer het zich moeiteloos overdag blootstelt.
Verlies van spiercoördinatie
- Naarmate het hondsdolheidsvirus zich naar de hersenen van het dier werkt, zal het stinkdier beginnen oncoördineerde spierbewegingen te vertonen. Deze conditie wordt algemeen ataxie genoemd. Ataxie is een medische aandoening waarbij het dier, met name het stinkdier, heen en weer beweegt alsof het wiebelt en vaak struikelt. Het stinkdier zal zenuwachtig lijken in zijn bewegingen. Op dit stadium zal het stinkdier te veel speeksel produceren, dat overvloedig zal druipen terwijl het continu spiercontrole verliest. Dit speeksel bevat het hondsdolheidsvirus dat zal worden overgedragen aan een ander wezen wanneer het door een besmet stinkdier wordt gebeten.
Verlamming
- Naarmate het stinkdier spiercoördinatie verliest, zal het symptoom van verlamming volgen. Het is op dit stadium dat het virus begint de hersenen te beschadigen. De spieren in de kaak en de keel zijn de eersten die verlamd raken. Op dit moment zal het stinkdier niet langer iemand kunnen aanvallen. Verlamming zal uiteindelijk het systeem van het stinkdier overheersen. Naarmate het virus de hersenen van het stinkdier blijft vernietigen, zal het in coma vallen en uiteindelijk omkomen.
Andere exotische huisdieren
