Huisdieren
Huisdieren
Hondsziekte is een virale infectie die zich normaal naar runderen verspreidt wanneer een besmet dier een van hen beet, geïnfecteerd speeksel in zijn lichaamsweefsels introduceert. Volgens gegevens van de American Veterinary Medical Association, traden hondsziektegevallen in 2008 vaker op bij runderen dan bij enig ander huishoudelijk dier, met uitzondering van kat en hond. Als u tekenen van hondsziekte opmerkt bij een van uw kalveren, neem dan onmiddellijk contact op met uw dierenarts voor diagnose van deze fatale infectie voordat deze zich verspreidt naar uw overige vee.
Doorgaans is het eerste symptoom van hondsziekte dat u in een van uw kalveren zult opmerken, gedragsveranderingen. Volgens het Merck Veterinair Handboek zijn sommige tekenen die uw kalf kan vertonen: zenuwachtigheid en irritabiliteit. Vaak zal een doorgaans vriendelijk kalf onkennerlijk afzijdig zijn, en zo ver mogelijk van u vandaan blijven. Aanvankelijk kunnen deze gedragsveranderingen zo licht zijn dat u geneigd bent ze te negeren als onbelangrijk; echter, naarmate de hondsziekteinfectie voortschrijdt, nemen ze drastisch toe. Niet alle runderen treden het excitatie stadium van de ziekte binnen, maar als de uwe dat doet, zal hij waarschijnlijk agressiviteit vertonen. Het Merck Veterinair Handboek stelt dat sommige dieren (inclusief runderen) verhoogde agressiviteit op dit punt tonen, vaak tot het punt van alles aan te vallen wat in zicht beweegt. Alertheid (oren snel heen en weer bewegen om geluiden te horen), gebrek aan enige angst, vergrote pupillen en langdurig brullen zijn alle karakteristieke gedragsveranderingen die met hondsziekte optreden.
Veranderingen in de eetgewoontes van uw kalf kunnen een van de eerste tekenen zijn die een mogelijke hondsziekteinfectie kunnen aangeven, vooral gecombineerd met lichte gedragsveranderingen. Volgens de Virginia Cooperative Extension kunnen besmette runderen speekselvloed en slikproblemen vertonen. Uw kalf kan beginnen met een verminderd belangstelling in eten tonen, maar dit progresseert vaak tot een complete weigering om te eten of te drinken. Naarmate de hondsziekteinfectie greep krijgt, zal uw kalf beginnen tekenen van speekselvloed te vertonen, wat vaak ontstaat als gevolg van zijn onvermogen te slikken. Deze speekselvloed kan zo overmatig zijn dat het vaak leidt tot een accumulatie van bellen in het speeksel, wat het stereotypische hondsziektebeeld van een dier dat "schuimend aan de mond is" verklaart.
Progressieve paralyse gaat bij veel kalveren gepaard met hondsziekte. Aangezien het eerste teken van deze paralyse in de keelgebied voorkomt (voordat andere duidelijke tekenen van hondsziekte zich kunnen ontwikkelen), maken veel rundveehouders en boeren de fout om te proberen na voorwerpen te kijken die er vastzitten, volgens het Merck Veterinair Handboek. Deze spierparalyse strekt zich door de rest van het lichaam van een geïnfecteerd kalf uit, vaak in slechts 2 tot 3 uur. U kunt merken dat de poten van uw kalf schudden of dat ze plotseling onstaat om te staan. Uiteindelijk, naarmate deze paralyse het hele lichaam overneemt, gaat uw kalf in een comastoestand en sterft uiteindelijk aan de infectie.