Huisdieren
Huisdieren
Honden krijgen net als mensen oogproblemen. Een canien hoornvlieszweer kan ontstaan door ruw spel, een kras, een infectie, een ingegroeide wimper of een simpele steek in het oog. Het is een veelvoorkomend probleem, vooral bij rassen met opvallende ogen, zoals de boxer, de mopshond, de Pekingese, de shih tzu en de Boston terrier. Een hoornvlieszweer kan oppervlakkig zijn, snel genezend; of er kunnen complicaties optreden die leiden tot een ernstigere situatie, inclusief potentieel het verlies van het oog. Raadpleeg altijd een ervaren dierenarts over de gezondheid en behandeling van het oog van uw huisdier.
Het hoornvlies is het dunne weefsel dat het buitenoppervlak van het oogbal bedekt. Een canien hoornvlieszweer kan beginnen wanneer dit weefsel wordt gekrast of geraakt tijdens ruw spel, bij het in een struik reiken om een bal te halen of wanneer de hond in de auto rijdt met zijn hoofd uit het raam. Symptomen van een hoornvlieszweer omvatten pijn, een strak gesloten oog, en tranen, afscheiding of roodheid, volgens Dr. Andrea Astudillo van Pet Medical Center in Californië. Veel zweren van het hoornvlies genezen met succes op zichzelf, volgens de American Kennel Club Canine Health Foundation. Als het oog vanzelf verbetert -- dat wil zeggen, als de hond geen symptomen heeft -- is er geen behandeling nodig.
Als het oog van uw hond niet vanzelf geneest binnen een paar dagen, is een bezoek aan de dierenarts op zijn plaats. Uw dierenarts zal de zweer detecteren en diagnosticeren door een fluorescentiekleurstof op het oog aan te brengen en het onder een speciaal licht te bekijken. Er kan wazigheid op de lens zijn. Als de zweer oppervlakkig is, kan de behandeling van uw hond op dat moment topische antibiotica voor een week of langer omvatten. Deze antibioticum is om te voorkomen dat bacteriën in de kras of sneetje dringen en een infectie veroorzaken in de diepere lagen van het oog. U moet de medicatie gedurende de door uw dierenarts bepaalde duur toepassen. Eenvoudige, oppervlakkige hoornvlieszweren genezen doorgaans binnen vijf tot zeven dagen na behandeling, volgens Claws and Paws Veterinary Hospital in Pearland, Texas.
Omdat een hoornvlieszweer moeilijk te detecteren is met het blote oog, kan het moeilijk voor u zijn om te weten of de hoornvlieszweer geneest. Uw dierenarts wil uw hond op een controleverzoek zien om te bepalen of de antibiotica werken. Als de antibiotica-behandeling niet succesvol is, kan de zweer dieper worden en periodieke epitheeldebridement vereisen, dat de buitenste niet-hechtende laag van het hoornvlies verwijdert met een wattenstaafje en genezing bevordert, volgens Dr. Astudillo. Zalfjes en oogdruppels zijn nodig tot het oog geneest. Een veelvoorkomende procedure genaamd grid keratotomie -- waar kleine krassen op het hoornvlies worden geplaatst om ankerpunten te bieden voor nieuw, gezond epitheel -- kan nodig zijn voor trage, of niet-genezende zweren, volgens Bruce S. Silverman, DVM, dierenarts oogarts.
Een canien hoornvlieszweer kan een bijzonder pijnlijke ervaring zijn voor uw huisdier, en het genezingsproces kan moeilijk en lang zijn, vaak tot negen maanden om volledig te genezen. Als het onbehandeld blijft, kan de zweer dieper worden; in het ergste scenario kan er een smelting van het hoornvlies optreden, mogelijk leidend tot het verlies van het oog, volgens Dr. Silverman. Diepe zweren zijn een noodgeval en kunnen een conjunctiva-pedicle-transplantaat vereisen om het bloedrijke conjunctiva of "roze" weefsel aan het hoornvlies te hechten. Eenmaal op zijn plaats, wordt het transplantaat gehecht met oplosbaar materiaal om genezing te bevorderen.