Huisdieren
Huisdieren
Honden lijden aan evenveel allergieën als mensen, maar het huisdier kan zijn symptomen niet aan de eigenaar uitleggen. Wanneer eigenaren voor het eerst de symptomen of gedragsveranderingen van hun huisdier opmerken, moeten ze een dierenarts raadplegen. Een dierenarts heeft de diagnostische vaardigheden die nodig zijn om te bepalen of de symptomen van hun hond allergieproblemen vertegenwoordigen, of ernstigere ziekten die vergelijkbare symptomen hebben als allergieën.
Vlooienallergieën--meestal vanwege het speeksel van de vlo--zijn de meest voorkomende oorzaak van jeukende huid die honden proberen te verlichten door te krabben en te bijten. Allergieën voor voedsel veroorzaken ook ernstige jeukende huid. Een huisdier kan ook allergisch zijn voor materialen of planten in hun omgeving waarmee ze alleen af en toe in contact komen. Als de jeuk constant is, kan het probleem voedsel of vlooien zijn. Als het huisdier vlooienvrij is en de jeuksymptomen incidenteel zijn, komt het huisdier misschien alleen af en toe in contact met het allergeen. Vlooienjeuk is het ergst op de kuit en staart van de hond, hoewel het overal op de hond kan zijn. Contactallergieën met stuifmeel van planten veroorzaken met name jeuk rond de neus, mond en ogen. Voedselallergieën hebben ook invloed op de snuit van de hond. Eigenaren en dierenartsen moeten experimenteren om het allergeen te identificeren.
Haaruitval is het gevolg van het chronische krabben en bijten van de hond op de jeukende, rode bulten die worden veroorzaakt door vlooienbeten en voedselallergieën. Bacteriële en gistinfecties kunnen het gevolg zijn van de constante irritatie van de huid en veroorzaken ook haaruitval. De kuit en het uiteinde van de staart vertonen meestal de meeste haaruitval vanwege vlooienbesmetting. Voedselallergieën veroorzaken algemene alopecia.
Vlooienbeten en voedselallergieën veroorzaken beide dat de huid van de hond uitbreekt met harde, rode bulten. Het huisdier kan de rode, schilferige huid van seborroe ontwikkelen. De geïrriteerde huid kan bacteriële en gistinfecties ontwikkelen die meer ontsteking en rode plekken op de huid veroorzaken, wat leidt tot wonden en letsels.
Chronische allergische bronchitis veroorzaakt een harde, schorre, droge hoest. Het veroorzaakt geen tekenen van een verkoudheid zoals koorts. De hond hoest na elke inspanning. Dierenartsen kunnen het diagnosticeren door licht op de luchtpijp te drukken, wat de hoest zal uitlokken, en door het testen van bronchiaal slijm. De symptomen kunnen incidenteel of continu zijn. Dierenartsen zijn zelden in staat om het verantwoordelijke allergeen te identificeren, maar kunnen de symptomen behandelen met medicijnen die het slijm lossen en antihistaminica om de allergische reactie te verminderen.
Voedselallergieën en contactallergieën, zoals stuifmeel of de bladeren van bepaalde planten, hebben met name invloed op de ogen en snuit van de hond. De oogleden kunnen rood worden en zwellen, een aandoening die bekend staat als blefaritis. De ogen kunnen conjunctivitis ontwikkelen, wat een plakkerige, witte tot gele afscheiding uit de ogen is.
Misselijkheid en diarree zijn symptomen van voedselallergieën. De meest voorkomende probleemvoedingsmiddelen zijn kip, eieren, rundvlees, maïs, tarwe, melk en soja. De dierenarts moet eerst andere allergieën en ziekten uitsluiten. Als de dierenarts vermoedt dat er sprake is van voedselallergieën, dan adviseert ze om het hond gedurende 90 dagen een testdieet te geven. Als de allergiesymptomen tijdens de test verbeteren of verdwijnen, kan de eigenaar van het huisdier de vermoede voedingsmiddelen een voor een opnieuw introduceren. Het probleemvoedsel kan de symptomen binnen een uur doen terugkeren of tot wel 14 dagen duren. Honden kunnen naarmate ze ouder worden voedselallergieën ontwikkelen.