Huisdieren
Huisdieren
Een nadelige of allergische reactie is mogelijk met elk type vreemde stof die het lichaam binnenkomt. Vaccins zijn geen uitzondering. Op zeldzame gevallen werken stoffen die bedoeld zijn om te helpen bij de verdediging van het lichaam tegen virale indringers, tegen het lichaam om pijnlijke, en soms levensbedreigende, bijwerkingen te veroorzaken. In de diergeneeskunde zijn postvaccinale nadelige reacties verplicht te melden aan zowel de fabrikant van het vaccin als het U.S. Pharmacopeia Veterinary Practitioner's Reporting Program.
Er zijn vier hoofdtypen vaccinaties in de dierenartsenwereld - gemodificeerd levend virus (MLV of geattenuëerd) vaccins, bacterine vaccins, gedood virus vaccins, en geadjuvanteerde vaccins. MLV vaccins hebben zich over tijd getoond om meer allergische reacties bij honden te veroorzaken dan de anderen.
Milde symptomen, of die niet levensbedreigend zijn, omvatten maar zijn niet beperkt tot pijn, zwelling of jeuk op de injectieplaats. Bultjes, gezichtsgedrocht en zwelling van de ogen van de hond kunnen ook aanwezig zijn. Een milde koorts kan een tot twee dagen persisteren na ontvangst van een vaccinatie.
Milde symptomen worden behandeld via een opvolgbezoek aan de dierenarts. Een antihistaminicum kan oraal toegediend worden of als crème op de huid aangebracht. Pijnverlichting kan ook aangeboden worden.
Symptomen van shock kunnen in sommige dieren waargenomen worden. Hoewel gevaarlijk, gaat dit meestal voorbij. Het meest ernstige symptoom dat kan optreden is anafylaxie. Anafylaxie is de directe zwelling van de luchtwegen en kan resulteren in respiratoire arrest, cardiovasculaire instorting en de dood binnen 30 minuten na toediening van een vaccin.
Omdat anafylaxie een directe reactie is, kan een dierenarts een of meer behandelcursussen volgen om het leven van de hond te redden. De toediening van een antihistaminicum of een kleine dosis corticosteroïden dient de luchtwegen te ontspannen. Epinefrine, een chemische stof vergelijkbaar met adrenaline, kan toegediend worden. Intraveneuze (IV) vloeistoffen kunnen ook aangewezen zijn, evenals levensondersteuning.