Huisdieren
Huisdieren
Degeneratieve gewrichtsaandoening in de voorpoten is de verslechtering van het kraakbeen dat de botgewrichten bedekt. Kraakbeen dempt en beschermt de botten. Wanneer het kraakbeen slijt, komen de botten op het gewricht met elkaar in contact, wat resulteert in pijn en ontsteking. Degeneratieve gewrichtsaandoening kan ook worden aangeduid als artritis of artrose. Het kan in de rug of de voorpoten optreden.
Volgens Foster & Smith kan artritis (degeneratieve gewrichtsaandoening) het gevolg zijn van normale veroudering en slijtage van de gewrichten. Vorming van botuitsteeksels nabij het gewricht kan de pijn verhogen. Degeneratieve gewrichtsaandoening is progressief en zal in de loop van de tijd erger worden. Een eerdere blessure kan ook de kans vergroten dat een hond artritis ontwikkelt. Botbreuken of gescheurde ligamenten kunnen leiden tot degeneratieve gewrichtsaandoening. Dysplasie is een aangeboren aandoening die honden gevoeliger maakt voor artritis. Het is een afwijking die de vorm, grootte of vorming van het gewricht kan beïnvloeden. Foster & Smith merkt op dat artritis veroorzaakt door dysplasie wordt aangeduid als secundaire degeneratieve gewrichtsaandoening. Volgens Southern Blue Pitbull Kennels is de meeste mensen bekend met heupdysplasie, wat gewrichtsproblemen veroorzaakt in de achterpoten. Wanneer dysplasie de voorpoten beïnvloedt, is het een gevolg van elleboogdysplasie. Bij elleboogdysplasie zijn er verschillende mogelijke afwijkingen, waaronder de groei van botbobbels, onjuiste botpassvorm en de onregelmatige vorming van kraakbeen.
Grote hondenrassen die erg actief zijn, zijn gevoeliger voor elleboogdysplasie dan kleinere honden; Rottweilers zijn bijzonder kwetsbaar, volgens Southern Blue Pitbull Kennels. Andere omvatten Bernese mountain dogs, great Pyrenees, golden retrievers, St. Bernards, Duitse herders en Labradors. In veel gevallen beginnen de problemen zich te tonen wanneer de hond ongeveer zes maanden oud is.
Symptomen van degeneratieve gewrichtsaandoening in de voorpoten variëren, afhankelijk van de ernst. Een verandering in de loop van de hond en kreupelheid in de voorpoot is doorgaans zichtbaar. Hoewel het meestal beide voorpoten treft, kan één been erger lijken dan de andere. Volgens DogsHealth kan de hond langzamer bewegen, stijf lijken na een tijdje liggen en moeite hebben met opstaan. Trappen kunnen een obstakel worden voor de hond en de hond kan niet in een auto springen. Er kan ook zwelling in de gewrichten zijn. De hond kan ook gillen van pijn als het gewricht wordt aangeraakt.
Behandelingsmethoden voor degeneratieve gewrichtsaandoening omvatten doorgaans medicijnen en chirurgie. Medicijnen omvatten gebufferde aspirine, ontstekingsremmende middelen zoals carprofen, non-steroïde ontstekingsremmende middelen zoals rimadyl en steroïden zoals prednison. Artroscopische chirurgie kan de kansen van de hond op een normaal herstel vergroten. Andere behandelingen omvatten fysiotherapie, massage en vochtige warmte.