Huisdieren
Huisdieren
Degeneratieve ziekten van de ruggengraat en gewrichten kunnen uiteenlopende symptomen veroorzaken bij honden. Terwijl de meeste van deze stoornissen het resultaat zijn van aangeboren afwijkingen, letsel of leeftijd, zijn sommige van onbekende oorsprong. De meeste kunnen medisch of chirurgisch worden behandeld om pijn te verminderen en mobiliteit te verbeteren. Als uw hond tekenen van pijn, zwakte, verlies van coördinatie of slechte reflexen vertoont, zal uw dierenarts diagnostische tests uitvoeren om de oorzaak te bepalen.
Wanneer het kraakbeen dat de uiteinden van de botten in gewrichten bedekt begint te verslechteren, komt bot bloot te liggen. Glad, beschermend kraakbeen heeft geen zenuwen, waardoor gewrichten zonder pijn kunnen bewegen. Botten hebben wel zenuwen en wanneer bot bot raakt, ontwikkelen pijn en ontsteking zich. Degeneratieve gewrichtsziekte veroorzaakt osteofyten op de botten. Dit zijn kleine, botachtige uitgroeisels die zich nabij het gewricht ontwikkelen en nog meer pijn veroorzaken. Degeneratieve Gewrichtsziekte (DJD) is een vorm van progressieve artritis. Honden met eerdere gewrichtsletsel en aangeboren aandoeningen zoals dysplasie of patellaluxatie zijn vatbaarder voor DJD. Voorgeschreven NSAIDs helpen pijn te verlichten. Sommige gevallen van DJD kunnen chirurgisch worden behandeld.
Degeneratieve Myelopathie (DM) is een auto-immuunziekte van onbekende oorzaak. Het komt het meest voor bij Duitse herders, maar kan ook Belgische herders, Old English sheep dogs, Rhodesian ridgebacks, Weimaraners en Grote Pyreneeën treffen. Het is vergelijkbaar met multiple sclerose bij mensen. Bij honden die lijden aan DM, worden de lange zenuwvezels die signalen van zenuwen naar spieren overbrengen, aangevallen. Symptomen verschijnen meestal tussen de leeftijd van 5 en 14 jaar. Het meest voorkomende teken is progressieve zwakte in de heupen en achterhand. De zwakte kan intermitterend of continu zijn. De spieren van de onderste rug en achterpoten zullen atrophyën. Er is geen genezing voor DM, maar een gezond dieet, regelmatige beweging en ondersteunende zorg kunnen de kwaliteit van leven van de hond verbeteren.
Meer voorkomend bij langrugghonden zoals teckels, de symptomen van intervertebrale schijfziekte kunnen variëren van ongemak tot verlamming. Deze aandoening beïnvloedt de intervertebrale schijven die de wervelkolom dempen en beschermen. Deze intervertebrale kussens kunnen uitstulpen of barsten, wat compressie veroorzaakt die milde tot ernstige pijn veroorzaakt. Deze aandoening kan chirurgisch worden behandeld.
Deze aandoening is ongebruikelijk bij honden, maar wanneer aanwezig lijkt het in familie-lijnen voor te komen. Het is geïdentificeerd bij Brittany spaniels, Rottweilers en Bouvier des Flandres. Ook wel erfelijke canine spieratrofie (HCSMA) genoemd, beïnvloedt deze ziekte de zenuwcellen in het ruggenmerg en de hersenstam. Tekenen van HCSMA ontwikkelen zich in het eerste jaar. Lemzwakte zal snel overgaan in algehele lichaamszwakte. Lopen, slikken en ademhalingsmoeilijkheden volgen. De meeste honden die aan HCSMA lijden, leven niet langer dan 2 tot 3 jaar.
Een chronische aandoening die vaker grote rassen en teven treft, spondylosis deformans is een degeneratieve ziekte van de wervelkolom. Botsporen ontwikkelen zich langs de wervelranden, wat rugpijn en spierzwakte veroorzaakt. Spondylosis deformans symptomen verschijnen in het midden van het leven en worden behandeld met NSAIDs en, in sommige gevallen, chirurgie.
Degeneratieve lumbosacrale stenose wordt ook wel cauda equina syndroom genoemd. Het komt vaker voor bij grote rassen en oudere honden. Zenuwwortels (cauda equina) gelegen in de onderste rug kunnen vastzitten vanwege artritis of een schijfbreuk. Symptomen omvatten scherpe pijn in de rug, intermitterende achterbeen kreupelheid en toenemende moeilijkheden bij het opstaan. Naarmate de aandoening vordert, kan de hond de staart of achterpoten kauwen en blaas- of darmcontrole verliezen. Degeneratieve lumbosacrale stenose kan chirurgisch worden behandeld.