Huisdieren
Huisdieren
De Deense Dog is een van de grootste hondenrassen. Deze honden werden in Duitsland ontwikkeld door selectieve fokkerij van Ierse wolfhonden met Engelse mastiffs. Deense Doggen groeien meestal tot tussen de 30 en 34 centimeter aan de schouder en kunnen tussen de 100 en 200 pond wegen, volgens Web Vet. Hun grote omvang maakt ze gevoelig voor een aantal genetische stoornissen.
Heupdysplasie komt veel voor bij grote en reuzen hondenrassen. De Deense Dog is genetisch gevoelig voor het ontwikkelen van deze stoornis, net als Duitse herders, sintbernards en rottweilers, om er een paar te noemen. Heupdysplasie treedt op wanneer het heupgewricht niet goed in de heupkom past. Dit gebeurt vaak vanwege afwijkingen of misvormingen in het gewricht of omdat de spieren en banden het gewricht niet voldoende ondersteunen. Het extra gewicht dat grote hondenrassen dragen, kan ook de ernst van de ziekte beïnvloeden. Pet Education merkt op dat honden van slechts 5 maanden oud kunnen beginnen met het vertonen van symptomen van de ziekte, zoals een veranderde gang, kreupelheid of onwil om te rennen en te spelen. De aandoening is progressief en leidt vaak tot degeneratieve artritis naarmate de hond ouder wordt. De symptomen van heupdysplasie worden behandeld met gewichtsbeheersing, low-impact oefeningen en chirurgie.
Deense Doggen zijn gevoelig voor het oplopen van een ziekte van de hartspier genaamd cardiomyopathie, volgens de Canine Inherited Disorders Database. Deze stoornis treft ook andere reuzen hondenrassen. De CIDD legt uit dat er twee typen cardiomyopathie bij honden zijn. Bij gedilateerde cardiomyopathie zijn de kamers van het hart gedilateerd, zodat ze niet kunnen samentrekken. Dit veroorzaakt vergroting van de hartspier. Hypertrofische cardiomyopathie is minder gebruikelijk. Het hart neemt toe in grootte, maar de kamers worden kleiner. Cardiomyopathie overwerkt het hart en leidt uiteindelijk tot congestief hartfalen. De symptomen omvatten ademhalingsproblemen, gewichtsverlies, eetlustverlies en een onregelmatige hartslag. Het wordt behandeld met medicatie om hartslagafwijkingen te beheersen, evenals door het dieet van de hond te monitoren.
Wobbler syndroom kan Deense Doggen treffen van slechts 3 maanden oud. Het wordt ook wel cervicale wervelinstabiliteit genoemd. De wervels, banden en schijven in de nek zijn misvormd en het spinale kanaal vernauwt. Dit zet druk op het ruggenmerg. De druk op de nek veroorzaakt instabiliteit in de bewegingen van de hond, vandaar de naam "wobbler syndroom." De hond kan tekenen van zwakte vertonen of lopen met een hoge gang. De ziekte wordt erger na verloop van tijd. Anti-inflammatoire medicatie wordt gebruikt om de zwelling te behandelen en extra schade aan het ruggenmerg te voorkomen. Ernstige gevallen kunnen worden behandeld met chirurgie, hoewel de CIDD waarschuwt dat de risico's op complicaties na chirurgie hoog zijn.