Huisdieren

#  >> Huisdieren >  >> Honden >> Hondengezondheid

Ziekten bij Labrador Retrievers: PRA, Epilepsie en Heupdysplasie

 

Gezondheidsproblemen bij Labrador Retrievers

De Labrador Retriever is een grote, vriendelijke hond die graag wil behagen en goed overweg kan met kinderen. Zijn waterafstotende vacht en gewebbde poten maken hem een goede zwemmer, en zijn natuurlijke apportierinstinct maakt een leuk spelletje "apportieren" mogelijk. Labradors zijn vatbaar voor bepaalde ziekten en gezondheidsproblemen, zoals progressieve retina-atrofie, epilepsie en heupdysplasie.

Progressieve Retina-Atrofie (PRA)

PRA is een groep ziekten die de retina bij honden aantasten. PRA beïnvloedt de cellen die zicht in gedimd licht mogelijk maken (genaamd staven) vóór de cellen die zicht in helder licht mogelijk maken (genaamd kegels). Honden met PRA hebben moeite om voorwerpen in gedimde kamers te vermijden, en verliezen uiteindelijk hun vermogen om in goed belichte kamers te zien. Het type PRA dat Labrador Retrievers treft is progressieve staaf-kegel degeneratie, zegt dierenarts Julie Gionfriddo in de Veterinary Medical Database. Progressieve staaf-kegel degeneratie treft honden later in het leven, omdat de staaf- en kegelcellen met de tijd degenereren. Bij andere typen PRA begint de degeneratie al tijdens de ontwikkeling van de staven en kegels in de ogen van de puppy.

Epilepsie

Labrador Retrievers zijn geneigd tot het ontwikkelen van epilepsie. De ziekte bij honden is vergelijkbaar met die bij mensen, en de hoofdsymptomen van epilepsie zijn aanvallen. Twee typen epilepsie treffen Labrador Retrievers: primair en secundair. Primair epilepsie heeft geen test, aangezien het erfelijk is. Diagnose omvat het uitsluiten van andere mogelijkheden in plaats van testen op de ziekte, volgens het Canine Epilepsy Resource Center. Secundair epilepsie heeft een aantal mogelijke oorzaken, waarvan de meeste diagnostische tests hebben. Hoewel beide typen epilepsie Labradors treffen, hebben ze een genetische predispositie voor primair epilepsie.

Heupdysplasie

Heupdysplasie begint bij jonge honden als instabiliteit van de heupgewricht. Naarmate de hond groeit, komt het hoofd van het dijbeen, of bal, geleidelijk uit de acetabulum, of kom, volgens het American College of Veterinary Surgeons. Heupdysplasie is veelvoorkomend bij Labrador Retrievers, en kan claudicatie in ouderdom veroorzaken. Symptomen van heupdysplasie zijn onwilligheid op te staan of te springen, verplaatsing van het gewicht naar de voorpoten, verlies van spiermassa op de achterpoten en pijn in de heupen.

Copyright Huisdieren alle rechten voorbehouden

© nl.xzhbc.com