Huisdieren
Huisdieren
Elk type ziekte bij een hond is verwoestend voor een huisdiereigenaar. De ziekte kan ook eng zijn als de primaire bijwerking insulten is en de eigenaar niet weet wat ze veroorzaakt of hoe ze te behandelen. De hoofdziekte die honden op deze manier beïnvloedt is epilepsie, waarvan er drie typen zijn: primair, secundair en reactief. Meeste jonge honden die lijden aan insulten hebben primair epilepsie.
Primair epilepsie heeft geen onderliggende structurele oorzaak. Dit betekent dat er niets anders is waar de hond aan lijdt dat de insulten van de hond kan verklaren. Oorzaken voor secundaire of reactieve epilepsie omvatten tumor, infectie, trauma, hydrocephalus, lage bloedsuiker, laag calcium, leverfalen, toxines, nierfalen en elektrolytstoornissen. De afwezigheid van deze symptomen vertelt dierenartsen dat de epilepsie primair is, veroorzaakt door genetica in plaats van een externe trigger.
Volgens Ned Patterson, D.V.M., ontwikkelt tussen de 0,5 en 5 procent van de honden epilepsie in hun leven, en primair epilepsie is verantwoordelijk voor 65 procent van de insulten die optreden bij honden tussen de 1 en 5 jaar. Rassen die genetisch geneigd zijn aan de ziekte zijn beagles, dachshonden, Duitse herders, keeshonden en Belgische tervuerens.
Een dierenarts diagnosticeert primair epilepsie door oorzaken uit te sluiten die wijzen op secundaire of reactieve epilepsie. Ook, voor een juiste diagnose, moet een hond meerdere insulten vertonen, zonder bekende oorzaak, en normaal gedragen tussen insulten. Een insult die een hond met primair epilepsie treft, beïnvloedt het hele lichaam en is zowel tonisch als clonisch (verhoogt spiertone en beweging).
Primair epilepsie wordt gedacht te worden veroorzaakt door een onbalans van exciterende en inhiberende signalen in de hersenen. Glutamaat is een exciterend chemisch signaal in de hersenen dat calcium en natrium door hersenkanaaltjes laat bewegen. Gamma-aminozuur (GABA) is een belangrijk inhiberend chemisch signaal dat chlorid in cellen en kalium naar buiten laat. Te veel glutamaat of niet genoeg GABA chemische signalen kunnen insulten bij honden triggeren, alsook niet in staat zijn om calcium, natrium, chlorid en kalium goed te transporteren. Dit genetische defect wijst op primair epilepsie.
Anti-epileptica (AEDs) kunnen honden met primair epilepsie behandelen. Ideaal zou dit type medicijn de insulten van een hond beëindigen zonder negatieve bijwerkingen, maar dit is alleen het geval voor ongeveer 50 procent van de patiënten. Realistisch zal de AED de frequentie en duur van de insulten van een hond verminderen. Eenmaal het insultpatroon van een hond vaststaat, wordt bepaald of een AED het juiste behandelpad is. Fenobarbitaal is de nummer een aanbevolen AED, maar het heeft bijwerkingen zoals verhoogde dorst, eetlust en een korte periode van sedatie. Het kan ook leverschade veroorzaken. Kaliumbromide kan samen met fenobarbitaal gebruikt worden. De bijwerkingen ervan zijn sedatie en pancreatitis. Dierenartsen bevelen deze medicijnen niet aan voor honden die insulten lijden minder dan een keer per twee maanden om de risico's van deze bijwerkingen te vermijden.