Huisdieren
Sinds het einde van de jaren tachtig, toen de media berichtte over het geval van een vrouw die claimde dat een hond haar waarschuwde voordat ze een aanval had, heeft het onderwerp van aanvalssignaleringshonden zowel publieke als wetenschappelijke aandacht gekregen. Hoewel honden epilepsie niet als ziekte kunnen waarnemen, hebben sommige canines het vermogen aangetoond om het begin van aanvallen te waarnemen, wat een kenmerk is van epilepsie. Ancedotisch bewijs van dergelijke canine-sensorische vaardigheden is overvloedig, en de resultaten van verschillende gecontroleerde studies suggereren voorzichtig dat sommige honden inderdaad in staat zijn, vóór training, om eigenaren van tevoren te waarschuwen voor aanvallen.
Epilepsie, een stoornis van het centrale zenuwstelsel, veroorzaakt aanvallen die reacties kunnen veroorzaken variërend van onwillekeurige spierbewegingen en spierstijfheid tot volledig bewustzijnsverlies en convulsies. Zelfs patiënten die worden gemedicamenteerd om het aantal van hun aanvallen te verminderen, kunnen er nog steeds last van hebben, zegt de Epilepsy Foundation, en aanvallen bieden weinig waarschuwing voordat ze toeslaan. Patiënten die staan of zitten wanneer een aanval toeslaat, kunnen gewond raken bij vallen. Dus een hond die een patiënt kan signaleren om in een veilige, liggende positie te gaan voordat een aanval toeslaat, kan het leven van die persoon dramatisch verbeteren.
De vraag voor zowel patiënten als wetenschappers is of aanvalssignaleringshonden aanstaande aanvallen kunnen waarnemen zonder training. Een studie uit 2003 uitgevoerd door de University of Florida ontdekte dat sommige honden inderdaad een aangeboren vermogen hebben om te onderscheiden wanneer een aanval aanstaande is. Deze studie, uitgevoerd door de afdeling Neurowetenschappen van het College of Medicine, suggereerde ook dat het succes van de waarschuwing van een hond deels afhangt van het begrip van de eigenaar van de signalen van de hond. En een studie uit 1999 uitgevoerd in samenwerking met een hulphondenorganisatie in het Verenigd Koninkrijk bevestigde dat sommige honden kunnen worden getraind om fysieke veranderingen voorafgaand aan een aanval te herkennen en hun eigenaren een signaal te geven, wat meer is dan aangeboren waarneming, maar afhankelijk is van het vermogen van honden om subtiele gedragssignalen op te pikken die voor mensen onopmerkelijk kunnen zijn.
Naast wat de wetenschap kan concluderen, zweren veel epilepsiepatiënten bij hun aanvalssignaleringshonden, zegt auteur Sharon Sakson in haar boek, "Paws & Effect: The Healing Power of Dogs." Hoewel veel dieren kunnen worden getraind in aanvalrespons – ze worden geleerd om medicijnen, water en zelfs telefoons te brengen voor patiënten om te gebruiken wanneer ze het bewustzijn herwinnen – zijn sommige honden waargenomen bij het waarnemen van een aanval zonder voorafgaande instructie. Sakson rapporteert dat sommige jongere honden in het bijzonder, zelfs voordat de training is begonnen, zijn waargenomen terwijl ze patiënten aanpootden en whineden die later aanvallen ervoeren. Dit ondersteunt de overtuiging onder trainers dat sommige zeer gevoelige dieren een innerlijk begrip bezitten van een aanval en de effecten ervan op mensen.
Onder degenen die geloven dat deze honden een aangeboren instinct bezitten, is de theorie dat honden, door hun scherpe reukvermogen, chemische veranderingen in het lichaam detecteren die worden veroorzaakt door aanvalactiviteit, volgens de website Canine Partners for Life. Er zijn echter geen wetenschappelijke studies om deze theorie te bevestigen, omdat er geen manier is om te bepalen of geuren die alleen voor honden waarneembaar zijn, werkelijk de trigger zijn voor het waarschuwen. Sommige honden zijn er bekend van dat ze een aanstaande aanval waarnemen terwijl ze in een andere kamer zijn dan hun eigenaren, wat de mogelijkheid ondersteunt dat geur een factor zou kunnen zijn.
Nog anderen die waakhonden hebben, geloven dat ze misschien de auras kunnen waarnemen die soms voorafgaan aan een epileptische aanval, zegt auteur Sakson. Auras zijn lichamelijke veranderingen zoals prikkelbaarheid, misselijkheid en hoofdpijn die uren voorafgaand aan een aanval kunnen optreden, of een plotseling gevoel van angst of niet in staat zijn om te communiceren met de wereld om je heen. Sommige eigenaren van aanvalshonden geloven dat hun dieren deze lichamelijke veranderingen kunnen waarnemen als waarschuwingstekens van een aanval.