Huisdieren
Huisdieren
Epilepsie kan zowel bij honden als bij mensen optreden. Epilepsie wordt beschouwd als een toestand waarin de hond herhaaldelijk intermitterend aanvallen heeft. Viscerale epilepsie wordt gedefinieerd als aanvallen die optreden met viscerale veranderingen, zoals braken en diarree.
Epilepsie is niet de enige aandoening die aanvallen bij honden kan veroorzaken. Encephalitis, meningitis, hydrocephalus, vergiftiging, valleikoorts, tekenkoorts, leverziekten, diabetes, nierziekte, hypothyreoïdie, infecties en hersenletsel zijn andere mogelijke oorzaken. De meeste dierenartsen geloven dat ongeveer 40 procent van de honden die aanvallen hebben epilepsie heeft, en ongeveer 60 procent van de aanvallen wordt veroorzaakt door externe omstandigheden.
Epilepsie is geen afzonderlijke ziekte, en het kan verschillende oorzaken hebben. Epilepsie kan genetisch zijn of later in het leven worden opgelopen. Epilepsie veroorzaakt aanvallen (of convulsies) en kan ervoor zorgen dat veel honden een "aura" hebben vlak voordat de aanval plaatsvindt, wanneer ze het gevoel hebben dat er iets anders aan de hand is. Deze honden rennen misschien naar hun eigenaren, lopen rondjes, rennen in cirkels of blaffen overmatig.
De symptomen van viscerale epilepsie zijn aanvallen of convulsies die vaak worden gekenmerkt door braken, diarree, urinering, verlies van bewustzijn, peddelen met de poten en oncontroleerbaar trekken. Dierenartsen kunnen de term "limbisch" of "temporale kwab" gebruiken om aanvallen met viscerale veranderingen te beschrijven.
De exacte oorzaak van viscerale epilepsie is onbekend. Rassen met een hoge incidentie van genetische epilepsie omvatten beagles, keeshonds, Duitse herders, Sint-Bernards, schnauzers, cocker spaniels, Ierse setters, poodles, Siberische husky's en Shetland sheepdogs.
Honden met viscerale epilepsie kunnen een toename van aanvalactiviteit ervaren wanneer ze onder stress staan. Dit kan een nieuwe baby in het huishouden omvatten, een kind dat het huis verlaat, of een bezoek aan een pension. Fysieke symptomen, zoals pijn, oorinfecties of atopische dermatitis (die jeuk veroorzaakt), kunnen ook de aanvalsdrempel van de hond verlagen. Teven die niet gesteriliseerd zijn, kunnen ook een verhoogd risico op aanvallen lopen vanwege de toename van oestrogeen die optreedt tijdens de hittecyclus. Aanvalactiviteit neemt ook toe 's nachts, vaak terwijl honden in slaap vallen.
Bij het diagnosticeren van epilepsie bij honden, zal de dierenarts rekening houden met het ras, evenals leeftijd en algehele gezondheid. Er zijn geen specifieke diagnostische tests die een epilepsiediagnose kunnen bevestigen; echter, een dierenarts kan een EEG uitvoeren. De diagnose van epilepsie wordt doorgaans gesteld nadat alle andere oorzaken van aanvallen zijn uitgesloten. Anticonvulsiva kunnen worden gebruikt om viscerale epilepsie met succes te behandelen. Honden die deze medicijnen gebruiken, moeten mogelijk periodiek de dierenarts bezoeken om de leverfunctie te controleren.