Huisdieren
K-9 ("canine") aanvallen komen voor bij zowel kruis- als raszuivere honden en kunnen variëren in ernst van mild tot ernstig. Aanvallen treden doorgaans op vanwege een verstoring van de normale hersenfunctie en wijzen meestal op een ernstige onderliggende aandoening.
Verschillende factoren kunnen hondenepilepsie veroorzaken. Genetische epilepsie, ook wel primaire epilepsie genoemd, wordt pas vastgesteld nadat alle andere oorzaken zijn uitgesloten en is zeer zeldzaam. Secundaire epilepsie treedt op als gevolg van giftige vergiftiging, metabole tekorten of falen, dieetproblemen of infectieziekten.
Grand Mal-aanvallen of generaliseerde aanvallen zijn het meest voorkomend, duren 10 tot 30 seconden en komen voor bij genetische epilepsie. Het volgende is geassocieerd met secundaire epilepsie: Petit Mal-aanvallen duren slechts een paar seconden en worden vaak niet opgemerkt door eigenaren. Partiële aanvallen raken alleen delen van het lichaam van de hond. Complexe partiële aanvallen zijn gedragsaanvallen, gekenmerkt door vreemd gedrag, inclusief bijten, vocaliseren en rennen tijdens een aanval. Cluster- en Status-aanvallen zijn continue aanvallen die langer dan 30 minuten duren en worden beschouwd als levensbedreigend.
Dierenartsen zullen complete lichamelijke en neurologische tests uitvoeren. Sommige tests omvatten EEG-scans, urineonderzoek, bloedanalyse om suiker- en loodniveaus te controleren en fecale testen om op parasieten te testen. Hondenbezitters zullen ook de aanvalactiviteit moeten monitoren en een gedetailleerd logboek bijhouden van voorvallen, diëten en activiteiten.
Bepaalde medicijnen kunnen aanvallen bij honden veroorzaken, dus consistente monitoring is noodzakelijk voor positieve resultaten. Medicinale behandelingen genezen niet alle epilepsiegevallen; ze beheersen in plaats daarvan het optreden van aanvallen. Sommige gevallen kunnen worden verlicht door het introduceren van een gezonder dieet rijk aan vitamines en voedingsstoffen. Vraag altijd je dierenarts voordat je een dieetregime begint.