Huisdieren
Huisdieren
Epilepsie treedt bij veel dieren op, inclusief mensen, met gelijke symptomen en uitkomsten. De oorzaken verschillen wel. Secundaire epilepsie bij honden ontstaat door specifieke lichamelijke omstandigheden. Behandeling richt zich op de onderliggende oorzaken, niet op de epilepsie zelf.
Neurologische stoornis waarbij de hersenen misgaan en het hele lichaam beïnvloeden. Neuronen vuren normaal gecontroleerd; bij epilepsie vuren ze te snel/vaak, wat een aanval uitlokt. Twee categorieën: primaire (idiopathisch, genetisch, erfelijk, geen duidelijke oorzaak) en secundaire epilepsie.
Volgens K9Web: "aanvallen waarvoor een oorzaak bepaald kan worden." Oorzaken: degeneratieve ziekten, ontwikkelingsproblemen, toxines, infecties, stoornissen in stofwisseling/voeding, tumoren, hersenletsel.
Volgen hetzelfde patroon als primaire aanvallen. Aura: onzeker, onrustig, afgeleid, klammend, speekselvloed, verstoppen. Ictus: de aanval zelf – plotselinge spierverstijving (lokaal of generaliseerd). Postictus: herstel met dwalen, desoriëntatie (kan dagen duren).
Generaal (hele lichaam, bewusteloosheid), partieel (specifiek lichaamsdeel, mild), cluster (meerdere aanvallen kort na elkaar), status epilepticus (één aanval van 30 min of meerdere zonder herstel).
Behandeling start bij de oorzaak: voeding, toxines, infecties, tumoren behandelen om epilepsie te elimineren. Als onbehandelbaar: antiepileptica om kracht/frequentie te verminderen, eigenaren leren aanvallen herkennen en managen.