Huisdieren
Huisdieren
Shelties zijn over het algemeen gezonde honden, maar er zijn enkele factoren om te overwegen als je denkt over een sheltie aan te schaffen. Epilepsie is een van de aandoeningen die in het sheltie-ras kunnen voorkomen, en de meeste gevallen zijn controleerbaar met medicatie.
Epilepsie wordt beschreven als terugkerende aanvallen. Er zijn twee typen epilepsie. Primair epilepsie wordt ook idiopathische epilepsie genoemd, wat betekent dat er geen bekende oorzaak is. Secundaire epilepsie beschrijft aanvallen die optreden door een bekende oorzaak zoals een hersentumor of letsel.
Sheltie-fokkers testen meestal op caniene heupdysplasie, oogafwijkingen, Legg-Calvé-Perthes en hypothyreoidisme. Epilepsie is een aandoening geassocieerd met shelties waarvoor fokkers misschien wel of niet routinematig screeningen uitvoeren.
Om een diagnose van epilepsie te stellen, moeten complete fokkerijstudies worden uitgevoerd. Een geschiedenis van aanvallen in de familie van de hond kan op een genetische link wijzen. Andere factoren kunnen de leeftijd en de gezondheidsgeschiedenis van de hond zijn. Het sheltie-ras kan met name gevoelig zijn voor de actieve ingrediënt (ivermectine) in hartwormmedicijnen. Dit ingrediënt wordt gedacht aanvallen te veroorzaken bij sommige shelties.
Een complete neurologische en lichamelijke untersuching wordt gedaan voor de diagnose epilepsie. Bloedtesten en parasiet-screening kunnen ook uitgevoerd worden om een onderliggende medische aandoening uit te sluiten.
Als je sheltie epilepsie blijkt te hebben, kan medicatie helpen de aanvallen te controleren. Medicatie wordt aanbevolen voor honden die een of meer aanvallen per maand hebben. De meest voorgeschreven medicijnen zijn fenobarbitaal, primidon, diazepam (valium) en bromine.