Honden die lijden aan hersenaandoeningen zijn vaak verward en bang voor de veranderingen die in hun lichaam plaatsvinden. Eigenaren zijn vaak angstig en voelen zich machteloos terwijl ze kijken hoe hun geliefde metgezellen lijden. Veel hersenaandoeningen kunnen worden behandeld. Onmiddellijke medische zorg is noodzakelijk om het best mogelijke resultaat te garanderen.
Tumoren
- Hoewel hersentumoren honden van elke leeftijd kunnen treffen, worden ze het meest gevonden bij oudere honden. Ze treden waarschijnlijk op meerdere plaatsen in de hersenen van de hond op. Sommige rassen, zoals boxers, Dobermanns, golden retrievers, Boston terriers en Schotse terriërs, zijn vatbaarder voor het ontwikkelen van hersentumoren. Symptomen omvatten gebrek aan coördinatie, gedragsveranderingen en aanvallen. Hersentumoren worden gediagnosticeerd door het gebruik van MRI- en CT-scan testen. De behandeling omvat doorgaans de chirurgische verwijdering van de tumor, indien mogelijk. Sommige locaties kunnen de tumor onoperabel maken. Chemotherapie en bestraling worden gegeven om de tumor te verkleinen of het terugkomen ervan te voorkomen. Het vooruitzicht is afhankelijk van de locatie van de tumor en of deze kwaadaardig is.
Epilepsie
- Volgens Pet Education kan epilepsie zich bij een hond al voordoen vanaf zes maanden oud, hoewel 2 tot 3 jaar de meest voorkomende leeftijd van verschijnen is. Epilepsie wordt gedefinieerd als een reeks aanvallen veroorzaakt door een misfiring van neuronen in de hersenen. Hersenbeschadiging, tumoren, infecties, toxinen, koorts, lever- en nierstoornissen zijn enkele van de bekende aandoeningen die epilepsie kunnen veroorzaken. Als een oorzaak niet kan worden bepaald, wordt de epilepsie beschouwd als idiopathisch, of van onbekende oorzaak. Alle rassen zijn vatbaar voor epilepsie veroorzaakt door onderliggende stoornissen. Hoewel idiopathische epilepsie ook elk ras kan treffen, zijn de meest getroffen rassen collies, teckels, poedels, Ierse setters, beagles, Duitse herders, Sint-Bernards, Siberische huskies, Labrador retrievers, golden retrievers en malamutes. Dierenartsen zullen een reeks diagnostische laboratoriumtests en röntgenfoto's bestellen om onderliggende ziekte als oorzaak van de epilepsie uit te sluiten. Als er geen stoornis wordt gevonden, wordt de epilepsie als idiopathisch bestempeld. De behandeling is afhankelijk van de oorzaak. Onderliggende ziekte wordt behandeld volgens het gevestigde protocol voor elk. Idiopathische epilepsie wordt behandeld met antiepileptica, waaronder fenobarbital, Dilantin en diazepam. Idiopathische epilepsie is niet geneesbaar, maar is beheersbaar door voortgezet medicijngebruik.
Encefalitis
- Encefalitis is een inflammatoire ziekte die de hersenen en het ruggenmerg betreft. Er zijn twee typen: infectieus en idiopathisch, wat van onbekende oorzaak betekent. Oorzaken van infectieuze encefalitis omvatten parasieten, teken, bacteriën, schimmels en virussen. Symptomen van encefalitis omvatten: in cirkels lopen, gebrek aan coördinatie, aanvallen, gedragsveranderingen, hoofdscheefstand, trillingen en depressie. Encefalitis treft alle rassen honden. De definitieve diagnose wordt gesteld door het afnemen en testen van hersenvocht. Abdominale echografie, bloedonderzoek en testen van lymfeklieren kunnen worden besteld. Antibiotica zijn de standaardbehandeling voor infectieuze encefalitis. Anticonvulsiva worden voorgeschreven als aanvallen een symptoom zijn. Ontsteking van het hersenvocht wordt behandeld met steroïden. Idiopathische encefalitis wordt meestal behandeld door het immuunsysteem te onderdrukken. Het is belangrijk om het type encefalitis te bepalen, omdat de behandelingsmethode voor elk verschilt, en schade kan ontstaan als de verkeerde behandeling wordt gebruikt.
