Huisdieren
Huisdieren
Intracraniaal betekent letterlijk "binnen het hoofd", en intracraniale aandoeningen bij honden beïnvloeden over het algemeen hun hersenen. Deze aandoeningen kunnen op elke leeftijd optreden en maken geen onderscheid op basis van ras, geslacht of leeftijd. Sommige intracraniale aandoeningen zijn invalidiserend of dodelijk, terwijl andere kunnen worden behandeld, waardoor de hond een vol leven kan leiden.
Wanneer er overmatig vocht in de hersenen aanwezig is, wordt dit "hydrocephalus" genoemd. Deze aandoening is meestal genetisch; echter, in sommige gevallen kan het worden veroorzaakt door trauma aan de hersenen of door een hersentumor. Deze aandoening presenteert zich bij bepaalde honden die vatbaar zijn voor een koepelvormige kop en treedt meestal op bij puppy's jonger dan vier maanden.
Honden met hydrocephalus kunnen blind zijn, lijden aan aanvallen en abnormaal lopen. Naast dit kunnen ze ook geestelijk gehandicapt zijn en beperkte leercapaciteiten hebben. Helaas zullen de meeste honden geen normaal leven leiden met deze aandoening, en veel honden zullen niet langer dan twee jaar leven.
Cerebellair hypoplasie kan om twee redenen voorkomen: ofwel de hersenen zijn niet volledig ontwikkeld, ofwel de hersenen beginnen kort na de geboorte te deterioreren. De oorzaken van deze aandoening zijn onbekend, maar dierenartsen speculeren dat de aandoening ofwel genetisch is of veroorzaakt wordt door een infectie in de baarmoeder.
Deze aandoening wordt meestal opgemerkt na de tweede week van het leven. Symptomen omvatten een knikkende of beven van de kop wanneer de puppy begint te proberen te bewegen. Sommige puppy's zullen nooit goede eet- of loopgewoonten ontwikkelen, wat leidt tot een vroegtijdige dood, terwijl anderen gedurende de rest van hun leven af en toe milde trillingen kunnen blijven hebben.
Epilepsie treedt op wanneer herhaalde aanvallen aanwezig zijn. Dit treedt op wanneer een bepaald deel van de hersenen abnormale chemische boodschappen naar het lichaam stuurt, wat de aanvallen initieert. Epilepsie heeft een verscheidenheid aan oorzaken variërend van genetica, lage zuurstofniveaus, nier- of leversiekten of -stoornissen, hondsdolheid, maligne of goedaardige tumoren, hersenschade of zelfs voorgeschreven medicijnen.
Behandeling geneest epilepsie over het algemeen niet, en de meeste dierenartsen zullen erop gericht zijn om het algehele effect van de aanvallen te verminderen, van hun frequentie tot de ernst en de tijdsduur waarin ze kunnen optreden. Dierenartsen zullen vaak medicijnen voorschrijven, maar er kan een geval van proberen en mislukken zijn om het juiste medicijn te vinden dat voor elke individuele hond werkt.
Granulomateuze meningo-encefalitis treedt op wanneer de hersenen ontstoken raken door een verscheidenheid aan oorzaken, zoals kankertumoren of laesies op de hersenen. Er zijn drie vormen van granulomateuze meningo-encefalitis: de oculaire vorm, de focale vorm en de gedissemineerde vorm. Elke vorm kan vergelijkbare symptomen vertonen, zoals laesies die optreden op het hersenweefsel, pijn in de nek, spierspasmen, verlies van zicht of koorts.
Hondendementie treedt het meest op bij oudere honden. Symptomen van dementie omvatten verwarring, vergeetachtig gedrag, verdwalen of rondzwerven, ongelukjes hebben en ongevoelig worden, zoals wanneer er naar hen wordt geroepen.
Honden die lijden aan dementie worden vaak behandeld met een medicijn genaamd anipryl. Anipryl helpt om enkele van de schade veroorzaakt door dementie om te keren en is aangetoond dat het tot 75 procent van de honden die eraan lijden helpt, meestal binnen de eerste maand na toediening van de medicatie.