Huisdieren
Huisdieren
Honden aanvallen kunnen snel en plotseling optreden, waardoor een eigenaar zich hulpeloos voelt en bang is voor het welzijn van zijn huisdier. Maar er zijn opties voor behandeling, en veel epileptische honden leiden een normaal leven.
Honden aanvallen worden veroorzaakt door abnormale elektrische activiteit in de hersenen, stelt een medisch document geschreven door Dr. Hardy van de University of Minnesota.
Honden zijn ofwel met de aandoening geboren--dit wordt een aangeboren aandoening genoemd--of de aandoening is later in het leven opgelopen. Opgelopen aanvallen kunnen worden veroorzaakt door vele factoren: trauma, vergiftiging of ziekte (diabetische honden of honden met leverproblemen zijn vatbaar voor aanvallen). Ook kunnen virale of bacteriële infecties ontsteking in de hersenen veroorzaken en leiden tot aanvallen en algemene symptomen van ziekte.
Of de aanvallen aangeboren of opgelopen zijn, de uitkomst is hetzelfde: onvrijwillige activiteit in het deel van het lichaam dat wordt gecontroleerd door het getroffen deel van de hersenen.
Veel honden aanvallen omvatten verlies van bewustzijn, convulsies, speekselvloed en peddelen met de poten, en een hond kan tijdens een aanval plassen of ontlasten. Maar bij een gegeneraliseerde niet-convulsieve aanval, bekend als een petite-mal aanval, zal een hond flauwvallen en zullen convulsies waarschijnlijk niet optreden tijdens de episode. Niet-convulsieve aanvallen zijn zeldzaam, volgens Dr. Hardy.
Focale aanvallen zijn een andere soort niet-convulsieve aanval, en beïnvloeden een klein, gelokaliseerd deel van de hersenen. Symptomen kunnen omvatten gezichtstrilling, herhaald knipperen of bijten in de lucht.
Een hondenaanval duurt over het algemeen een paar minuten, en een hond kan daarna verward en verdwaasd lijken--dit kan enkele dagen duren, afhankelijk van de hond.
Voordat een aanval toeslaat, kan een hond onrustig worden en janken, of meer genegen en behoeftig aan troost, volgens de website "Dog-Obedience-Training-Review".
Als u denkt dat uw hond een niet-convulsieve aanval heeft, raak dan niet in paniek of schreeuw de hond niet uit, omdat dit de situatie kan verergeren. Verplaats voorwerpen uit zijn weg, voor het geval hij begint te convulsief. Stop uw handen niet in de buurt van zijn hoofd, omdat honden die een aanval hebben zichzelf niet kunnen controleren en kunnen bijten.
Onmiddellijke behandeling van een dierenarts is belangrijk. Elke aanval versterkt het abnormale elektrische pad in de hersenen en maakt het waarschijnlijker dat er een andere aanval zal optreden. Er zijn medicijnen om de episoden te beheersen.
Honden met een aanvalsstoornis moeten niet worden gefokt--dit voorkomt dat een genetisch probleem wordt doorgegeven.
Alle honden moeten ook up-to-date blijven met vaccinaties, om ziekten te voorkomen die tot aanvallen kunnen leiden.