Huisdieren
Huisdieren
Aconitum Napellus is een kruid dat al eeuwenlang wordt gebruikt. Naast een prachtige bloem, is het nuttig voor de praktijkende van homeopathische geneesmiddelen. Er zijn veel variaties en typen van Aconitum Napellus. Dit kruid kan in het noordoosten van de Verenigde Staten, het Verenigd Koninkrijk en delen van Europa worden gevonden. De oorsprong van het kruid is niet bekend, maar er wordt gespeculeerd dat het uit Azië komt.
Gewone namen voor Aconitum Napellus zijn monnikskap of wolfskruid. Aconitum is geen bloem maar een kruid. Het groeit meerjarig, soms tot 2,4 meter hoog. Aconitum groeit gelobde bladeren die paars, blauw, geel of wit van kleur zijn en draagt een kleine vruchtpeul. Er zijn 109 soorten en zeven hybriden van Aconitum. Het wordt wijd gekweekt in de Zwitserse Alpen.
Aconitum Napellus, of Aconiet, is giftig. Gerapporteerde symptomen van Aconietvergiftiging zijn kruipende huid, braken en koude. Zo laat als 2004 stierf een Canadese acteur genaamd Andre Noble door het per ongeluk te eten tijdens een kamptocht. Aconiet bevat niet één maar veel verschillende gevaarlijke chemicaliën en er is geen antigif. De effectiviteit van dit kruid om sommige aandoeningen te behandelen wordt niet betwist, maar het effectiviteitsniveau is zo dicht bij fatale toxiciteit dat het makkelijk zou zijn om te overdosereren.
Aconitum Napellus heeft zijn plaats in de mythologische geschiedenis gevonden. Als wolfskruid, werd geglaubd dat het de weerwolf afweerde en iedereen die het droeg beschermde tegen de aanval van de wolf. Oude Romeinen gebruikten Aconitum om de doodstraf te vollstrekken op hun veroordeelde criminelen. Later maakte de Romeinse regering het gebruik van het kruid illegaal en strafte burgers die het kweken. Moorden zijn gepleegd met Aconitum vanwege de gevaarlijke chemicaliën zoals aconitine. toen dorpen in de Middeleeuwen werden aangevallen, vergiftigden de dorpelingen soms de watervoorziening met Aconitum voordat ze naar veiligheid vluchtten.
Alle 109 soorten van Aconitum bevatten het gif aconitine. Het gif doorweeft de plant maar zit in grote hoeveelheid in de wortel. Een blad eten of knabbelen aan een klein deel van de wortel zou bijna onmiddellijke verstikking en tinteling in de mond veroorzaken. Kinderen en huisdieren moeten er vandoor gehouden worden. Aconitum moet nooit gekweekt worden met andere kruiden die u van plan bent te consumeren.
Het aanbrengen van Aconitum als zalf op de huid creëert een pijnstillende verstikkende sensatie. Het wordt gebruikt voor het behandelen van gewrichtspijn door reumatisme, lumbago en neuralgie. Wanneer Aconitum verwerkt wordt tot een tinctuur, kan het gebruikt worden om de hartslag te vertragen bij hartpatiënten. Omdat het de pols vertraagt, kan het ook gebruikt worden voor zenuwaandoeningen. Vanwege het koelende effect op het interne systeem is het gebruikt om koorts te verlagen en verkoudheden en longontsteking te behandelen.