Huisdieren
Huisdieren
Clostridium is een gram-positieve anaerobe bacterie die verantwoordelijk is voor een aantal ziekten bij honden. Er zijn veel verschillende stammen; sommige kunnen aanwezig zijn in gezonde honden, anderen kunnen ernstige ziekten veroorzaken zoals stijfkramp (tetanos) en botulisme. Sommige Clostridium-bacteriën zijn resistent tegen de meeste antibiotica en moeten behandeld worden met gerichte middelen zoals metronidazol of bacitracine, terwijl anderen gevoelig zijn voor gangbare antibiotica. Honden kunnen op verschillende manieren in contact komen met de bacterie; het veroorzaakt meestal colitis-achtige symptomen die andere ziekten kunnen nabootsen.
Voedsel dat onjuist bewaard of behandeld is, kan makkelijk besmet raken met bacteriën die ernstige ziekten veroorzaken. Clostridium perfringens is de bacterie die verantwoordelijk is voor typische voedselvergiftiging bij zowel honden als mensen, en Clostridium botulinum veroorzaakt botulisme, wat fataal kan zijn. Symptomen verschijnen meestal 8 tot 16 uur na opname in de vorm van diarree en maagkrampen. Braken en koorts komen zelden voor bij Clostridium perfringens-vergiftiging, maar zijn veelvoorkomend bij botulisme. Clostridium perfringens kan zich soms over een periode van 24 uur uitleven, maar botulisme vereist directe medische aandacht.
Een open wond die blootgesteld is aan besmette grond kan geïnfecteerd raken door Clostridium tetani, de bacterie die stijfkramp veroorzaakt. Hoewel honden en katten doorgaans redelijk resistent zijn tegen stijfkramp, is het schoonhouden van wonden een belangrijke stap in het voorkomen van een potentiële fatale infectie. Clostridium perfringens kan ook een open wond besmetten en in zijn sporevorm is het de bacterie die verantwoordelijk is voor gangreen. Gangreen is een potentiële fatale infectie en vereist agressieve behandeling om te stoppen. Clostridium perfringens kan uitgeroeid worden met gangbare antibiotica, maar ledematen met gangreen moeten meestal geamputeerd worden.
Clostridium difficile zit in de spijsvertering van gezonde pups, maar de natuurlijk aanwezige bacteriepopulatie houdt de verhouding laag genoeg dat geen problemen ontstaan. Wanneer een hond een langdurige kuur antibiotica krijgt, kan dit het aantal 'goede' bacteriën in de darmen tijdelijk verminderen. Omdat Clostridium difficile resistent is tegen de meeste antibiotica, bloeit het in deze periode op zonder de andere bacteriën die het in zaak houden. Zodra de difficile-populatie een bepaald niveau bereikt, veroorzaakt het pseudomembraneuze colitis, een zware darmontsteking die pijnlijke diarree en dehydratatie veroorzaakt. Mensen zijn ook vatbaar voor darmklachten door Clostridium difficile, dus als het huisdier geïnfecteerd is, moeten voorzorgsmaatregelen genomen worden om verspreiding te voorkomen. Metronidazol en bacitracine zijn twee gangbare medicijnen die effectief zijn tegen Clostridium difficile.