Huisdieren
Huisdieren
Het cerebellum is het deel van de hersenen van uw hond dat beweging en coördinatie controleert. De cellen in het cerebellum rijpen normaal voor de geboorte. In zeldzame gevallen beginnen sommige van deze en andere cellen in de hersenen te deterioreren, wat leidt tot slechte coördinatie en gebrek aan balans, resulterend in Cerebellaire Abiotrofie. Volgens upei.ca wordt vermoed dat deze aandoening erfelijk is en vaker voorkomt bij bepaalde hondenrassen.
Cerebellaire abiotrofie is een genetische neurologische ziekte die ontstaat wanneer de neuronen van de Purkinje-cellen die zich in het cerebellum bevinden, beginnen af te sterven. Deze cellen zijn cruciaal voor de hersenen, ze controleren balans en coördinatie bij uw hond. Zonder deze cellen verliest uw hond alle gevoel voor ruimte en afstand, waardoor het moeilijk wordt om beweging te controleren. Deze Purkinje-cellen beginnen kort na de geboorte af te sterven, meestal met zichtbare tekenen van de ziekte op de leeftijd van zes maanden. De exacte oorzaak is niet bekend, maar wordt gedacht te wijten te zijn aan een inherent metabolisch defect.
Cerebellaire abiotrofie is gediagnosticeerd bij de Kerry blue terrier en de Gordon Setter. Bij sommige rassen is alleen het geslachtsgebonden gen verantwoordelijk, zoals bij de mannelijke rassen van de Engelse Pointers. Bepaalde rassen kunnen al op drie tot vier weken leeftijd tekenen vertonen, zoals de Miniature Poodle, Beagle en Rough Collie. Op zes tot zestien weken leeftijd kunnen de Labrador retriever en Border collie hun eerste symptomen van de ziekte vertonen. Er zijn eigenlijk een klein aantal hondenrassen dat geen symptomen vertoont tot de volwassenheid of wel in de middelbare leeftijd, zoals de Brittany spaniel, Old English sheepdog en de Gordon setter. Deze ziekte kan ook andere rassen aantasten, aangezien deze lijst niet uitputtend is. Dit is een zeldzame neurologische ziekte die bijna elk hondenras kan aantasten.
Volgens aquaticcommunity.com kan uw hond onhandig worden, balans verliezen, een onhandige gang en een brede stand hebben. Er kunnen ook tekenen van bevingen in enig of alle delen van het lichaam zijn, moeite hebben met het beklimmen van trappen en misschien zelfs niet meer kunnen opstaan. Naarmate de ziekte progressief erger wordt, zal uw hond mentaal alert blijven, hoewel andere delen van de hersenen kunnen worden aangetast, wat leidt tot verwarring en gedragsveranderingen.
Deze aandoening is zeldzaam. Er zijn andere aandoeningen met vergelijkbare symptomen, dus uw dierenarts zal speciale tests uitvoeren om elke andere aandoening uit te sluiten. Hij zal diagnostische tests uitvoeren, hoewel de enige definitieve diagnose kan worden gesteld door hersenbiopsie of post-mortem. Uw dierenarts kan een MRI uitvoeren, maar bij deze aandoening kan het cerebellum er heel normaal uitzien. Enige test zal misschien niet de werkelijke afwijkingen tonen die worden getuigd door de werkelijke symptomen.
Zoals vermeld op gopetsamerica.com, heeft deze hersenaandoening helaas geen bekende genezing of behandeling. Uw dierenarts zal adviseren over wat u kunt doen om de best mogelijke kwaliteit van leven te bieden die nog voor uw hond is weggelegd. De levensverwachting hangt af van de progressie van de aandoening. Als uw hond niet meer normaal functioneert, kan uw dierenarts adviseren dat het het beste is om uw hond humanitair in te slaap te laten en zijn ongemak te beëindigen.
Elke aangedane hond mag niet worden gebruikt voor fok, inclusief de ouders van een aangedane hond of enige van de broers en zussen. De aandoening zal worden doorgegeven aan andere nesten.