Huisdieren
Huisdieren
Een verveelde vogel kan blauw zijn en een zieke vis kan groen rond de kieuwen zijn, maar wanneer de huid en ogen van een hond of kat een geelachtige tint aannemen, is het geelzucht, wat op ernstige ziekte duidt. Van parasitaire infecties tot leverfalen, geelzucht betekent altijd één ding: het is tijd om de dierenarts te bezoeken.
Geelzucht, klinisch genoemd icterus, is de term voor vergeling van de ogen en de huid. Wanneer rode bloedcellen afbreken, blijft bilirubine achter. Normaal gesproken verwerkt de lever de bilirubine en wordt het als afval uit het lichaam uitgescheiden. Wanneer de lever bilirubine niet kan verwerken en het bloed te veel van de stof bevat, kunnen de huid en de oogwit (genaamd sclera) een geelachtige kleur aannemen. Geelzucht is het symptoom, niet de ziekte. Meestal fungeert geelzucht als een waarschuwingsteken voor ernstige ziekten zoals leverziekte, feliene leukemie of kanker.
MedicineNet.com noemt drie hoofdoorzaken waarom bilirubine mogelijk niet door de lever wordt verwerkt: het lichaam produceert te veel bilirubine voor de lever om te verwijderen; de lever is beschadigd en kan de bilirubine niet verwijderen; of een blokkade in de galweg vermindert de stroom van bilirubine van de lever. Hemolytische bloedarmoede kan ervoor zorgen dat het lichaam te veel bilirubine produceert, terwijl kankerachtige groeien of galstenen galwegen kunnen blokkeren.
Bij honden en katten is geelzucht het makkelijkst te zien in de oogwit, de huid aan de basis van de oren en het tandvlees (en de buik, voor honden). Oranje urine en zwarte, teerachtige ontlasting kunnen ook op geelzucht duiden. Aangezien geelzucht een symptoom is van een groter probleem, zal de verkleuring van de huid meestal worden vergezeld door een hele reeks andere symptomen, zoals lusteloosheid, verminderde eetlust, ademhalingsmoeilijkheden of gewichtsverlies.
Omdat geelzucht een symptoom is, moet het worden beheerd door het onderliggende probleem te behandelen dat de afbraak in het lichaam veroorzaakt bij het verwerken van bilirubine. Bij huisdieren duidt geelzucht altijd op een ernstig probleem en een bezoek aan de dierenarts is gewenst. Totdat de dierenarts de stoornis kan diagnosticeren die de geelzucht veroorzaakt, kan ze je vragen om niets nieuws aan de routine van het huisdier toe te voegen en ervoor te zorgen dat het dier voldoende rust en ontspanning krijgt.
Dierenartsen zullen een verscheidenheid aan tests uitvoeren om de onderliggende oorzaak van de geelzucht te bepalen. Pets.ca zegt dat de meest voorkomende een urineonderzoek en een volledig bloedbeeld (CBC) zijn. Röntgenfoto's en echo's van de buik kunnen helpen bij het zoeken naar massa's of stenen in de galblaas. Als een leverbiopsie wordt uitgevoerd, zal de echo de dierenarts helpen bij het leiden van de biopsienaald.
Bij honden is de belangrijkste oorzaak van prehepatische geelzucht bloedarmoede. Knoflook, zinkcenten en andere toxinen kunnen ook het vermogen van het dier om bilirubine te verwerken belemmeren, evenals hondsworm (een parasiet overgedragen door muggen) en lupus (een auto-immuunziekte die ervoor zorgt dat het lichaam van het dier zijn eigen organen aanvalt). Leptospirose (een bacterie-geïnduceerde ziekte met griepachtige symptomen die, volgens het Center for Disease Control, mensen en dieren kan infecteren, hoewel kruissoortinfectie ongebruikelijk is).
Bij katten kan feliene leukemie geelzucht veroorzaken, evenals toxoplasmose (veroorzaakt door een eencellige parasiet, die het vaakst katten infecteert door inname van besmet vlees). De kern is dat met zoveel ziekten die geelzucht vertonen, en de meerderheid ervan levensbedreigend is, de enige oplossing is om het dier onmiddellijk medische behandeling te geven.