Huisdieren
Huisdieren
De symptomen van roigne, veroorzaakt mytjes, kunnen zeer pijnlijk zijn voor een hond. Onbehandeld kan het verwoestende gevolgen hebben. Volgens Mangeindogs.com maken zowel een zwak immuunsysteem als erfelijkheid een hond vatbaarder voor roigne. Omdat mytjes een tijdlang zonder gastheer kunnen leven, kan een hond roigne oplopen zonder contact met een geïnfecteerd dier.
Roigne wordt veroorzaakt door een infectie met paraitische mytjes. Er zijn drie typen: Cheyletiella, Demodectic en Sarcoptic. Elk type wordt veroorzaakt door een andere mytjessoort. Sommige honden zijn vatbaarder: pups, oudere honden en honden in slechte omstandigheden. Stress en erfelijkheid spelen ook een rol. Studies tonen aan dat als de moeder ooit roigne had, de pup meer kans op infectie heeft.
Jeuk is meestal het eerste symptoom. Mytjes graven zich in de huid, wat irritatie en intense jeuk veroorzaakt. De hond kraalt constant en bijt in zichzelf om verlichting te vinden. Hoewel honden normaal kraken, wijst overmatig kraken op roigne. Sarcoptische roigne is bekend om extreme jeuk. Honden kraken zich tot uitputting en dehydratie, soms zichzelf verwondend.
Haaruitval is een veelvoorkomend symptoom. Constant kraken slijt het haar af. Naarmate de roigne vordert, verliest de hond meer haar – mogelijk wordt het haarloos. De mytjes graven in de haarfollicels, wat de haaruitval verergeren. Het haar kan of kan niet teruggroeien op aangedane plekken.
Roignemytjes kunnen wonden en blaasjes veroorzaken. Tijdens hun levenscyclus produceren ze afvalstoffen die infecties veroorzaken. Puistjes kunnen zich onder de huid vormen, wat leidt tot grote wonden. Dit kan een systemische infectie opleveren, die dodelijk kan zijn. Wonden kunnen ook door de eigen nagels en tanden van de hond ontstaan door kraken en bijten.
Naarmate de roigne vordert en mytjes zich vermenigvuldigen, ontstaat een sterke, onaangename geur – beschreven als musterig of ruikend als oude kaas. De geur komt door afvalstoffen van de mytjes en huidinfecties.
De eerste stap is symptomverlichting tegelijkertijd met het doden van de mytjes. Dermasil, een kalkzwaveldip, wordt tijdens het baden toegepast. Selamectine, een topicum, werkt goed bij rode roigne. Ivermectine, een injectie elke 3-4 weken, is een optie. Voor ivermectinegevoelige dieren is milbemycine een alternatief zonder dezelfde bijwerkingen. De sleutel is het volgen van de aanbevolen dosering tot alle mytjes verdwenen zijn.