Huisdieren
Huisdieren
Met zijn beroerte-achtige symptomen, kan caniene vestibulaire ziekte (CVD) er eng uitzien. Ondanks de angstaanjagende fysieke manifestatie, is de prognose doorgaans goed en herstellen de meeste patiënten volledig met minimale behandeling. Een dierenartsconsultatie is echter nodig om de oorzaak van de symptomen te bepalen en de algehele gezondheid van de hond te verifiëren.
Caniene vestibulaire ziekte is een stoornis die het vestibulaire apparaat in de hersenen aantast. Dit is het deel van de hersenen dat verantwoordelijk is voor balans, door de oriëntatie van het lichaam in de ruimte te detecteren en de spieren te vertellen hoe ze moeten reageren om rechtop te blijven. Zowel de “op-neer” en “tommel” sensoren bevinden zich in het middeloor, en gebruiken een systeem van vloeistoffen en gewichten die de positie van het lichaam ten opzichte van de grond aan de hersenen doorgeven. Wanneer deze systemen niet goed functioneren, worden symptomen van CVD zichtbaar.
De kenmerkende tekenen van CVD zijn een kopschuinstand en nystagmus, wat een aandoening is waarbij de ogen zeer snel en herhaaldelijk heen en weer of op en neer bewegen zonder controle. Misselijkheid en braken kunnen het gevolg zijn van bewegingsziekte, en de hond kan weigeren te eten omdat zijn verlies van motorische controle het moeilijk maakt om een voerbak te navigeren. Hij kan ook verward lijken en kan struikelen of naar één kant vallen terwijl hij loopt. Deze symptomen kunnen de huisdierbezitter verschrikken, maar bijna alle gevallen herstellen. Behandeling hangt af van de specifieke oorzaak.
Als de CVD wordt veroorzaakt door een hersenletsel, kan de oorzaak een beroerte, een tumor of een infectie zijn. Dit zijn de moeilijkste gevallen om te behandelen en hebben vaak een slechte prognose. Beroertes zijn zeer zeldzaam bij honden, maar ze kunnen voorkomen en de prognose hangt af van hoeveel van de hersenen is aangetast. Als een tumor de oorspronkelijke oorzaak is, kan diagnostische beeldvorming helpen om de exacte locatie en grootte te bepalen. Sommige tumoren kunnen worden geopereerd, en andere kunnen worden verkleind met straling of chemotherapie. Rocky Mountain spotted fever is een veelvoorkomende infectie die wordt overgebracht door tekenbeten en hersenletsel veroorzaakt. In dit geval lossen de CVD symptomen zichzelf op zodra de infectie is opgeheven door antibiotica.
Sommige hondenrassen zijn gevoeliger voor oorinfecties, en soms kunnen chronische problemen uit de hand lopen. Als de infectie van het buitenoor naar het middenoor uitbreidt, kunnen symptomen van CVD verschijnen, samen met gedeeltelijke gezichtsverlamming en afscheiding uit het oog. In deze gevallen zullen enkele kuur van antibiotica gecombineerd met dagelijks oor reinigen en periodiek oor spoelen de infectie oplossen, en zullen de CVD symptomen geleidelijk verdwijnen.
Wanneer CVD idiopaathisch is, wat betekent van onbekende oorsprong, begint het plotseling en eindigt het plotseling een paar weken later. Een dierenarts zal routinematige diagnostische bloed- en urineonderzoeken uitvoeren om zeker te weten dat er geen onderliggend probleem is, maar in de meeste gevallen is er geen behandeling nodig. Soms kan het handmatig voeren van de hond en het aanmoedigen van rust het comfortabeler houden totdat de bewegingsziekte verdwijnt. Idiopaathisch CVD treft doorgaans geriatrische honden, en zelfs sommige katten.