Huisdieren
Huisdieren
Heupdysplasie is een genetische ziekte die degeneratie van de heupgewrichten veroorzaakt. Het kan honden van elke leeftijd treffen, maar komt het vaakst voor bij honden tussen de 5 maanden en 13 maanden oud of bij oudere honden. Dit betekent echter niet dat heupdysplasie geen honden van middelbare leeftijd kan treffen. Heupdysplasie kan pijnlijk zijn voor honden, dus vroege detectie is cruciaal om het probleem te voorkomen en op te lossen.
De vroege symptomen van heupdysplasie zijn voor zowel oudere als jongere honden hetzelfde. Een van de meest voorkomende tekenen is dat de gang van de hond kan worden beïnvloed. De hond kan kreupelheid van één of beide achterbenen vertonen. Sommige honden gaan zelfs op een huppelgang over, vergelijkbaar met een konijn, waarbij beide benen tegelijk worden bewogen. Andere honden waggelen daarentegen. (Referenties 1, 2)
Veel honden tonen weerstand tegen verschillende activiteiten. Bijvoorbeeld, een jong puppy dat vroeger dol was op een spel apport, kan onwillig worden om deel te nemen. Honden kunnen ook vermijden te sporten, te lopen, trappen te gebruiken of enige andere beweging tenzij het absoluut nodig is. Natuurlijk moet worden opgemerkt dat honden die zich in een vroeg stadium bevinden deze activiteiten nog steeds zullen doen, maar ze zullen duidelijke tekenen van weerstand vertonen. (Referenties 1, 2)
Een ander veelvoorkomend teken van heupdysplasie is stijfheid van de achterbenen. Helaas zullen de meeste eigenaren een stijfheid niet noodzakelijkerwijs opmerken of het afdoen. Het kan ook zeer moeilijk zijn voor de hond om de achterbenen te strekken. Sommige honden kunnen zelfs klagen, janken of huilen van de pijn. (Referenties 1, 2)
Er zijn twee beschikbare operaties voor puppy's die relatief jong zijn. Eén operatie, genaamd Juvenile Pubic Symphysiodesis, is een minder invasieve operatie waarbij twee van de bekkenbotten aan elkaar worden gefuseerd, waardoor de hoek van de heupen verandert. Dit stelt de andere botten in staat om op de juiste manier volledig te ontwikkelen, waardoor de gevolgen van heupdysplasie later in het leven worden geminimaliseerd. (Referentie 1)
De andere operatie, genaamd Triple Pelvic Osteotomy, kan worden gebruikt bij honden jonger dan 10 maanden. Deze procedure is zowel relatief duur als invasief, maar heeft een extreem hoog succespercentage. TPO-chirurgie omvat het chirurgisch breken van de bekkenbotten om ze te herstellen en een ideaal oppervlak te herstellen dat het gewicht van de hond kan dragen. (Referentie 1)
Oudere honden hebben ook twee populaire behandelingen beschikbaar. Eén dure behandeling omvat een totale heupvervanging. Door het hele heupgewricht te vervangen, worden de aanhoudende gevolgen van heupdysplasie volledig geëlimineerd. Dit is een dure procedure, maar voor de meeste eigenaren is het de kosten waard om het leven van hun hond te verlengen, evenals om de gevolgen van artritis te verminderen. Dankzij vooruitgang in de moderne veterinaire geneeskunde kan deze behandeling worden toegepast op honden van elke grootte. (Referentie 1)
Eigenaren kunnen er ook voor kiezen om hun hond supplementen te geven om kraakbeen te verminderen of zelfs te vervangen. Extra opties omvatten vergelijkbare behandelingen van pijnstillers en supplementen die voor artritis worden gebruikt. (Referenties 1, 2)