Huisdieren
Huisdieren
Hoewel heupdysplasie, een erfelijke orthopedische ziekte, elke hond kan treffen, komt het vaker voor bij grote en reusachtige rassen honden. Tussen de rassen met het grootste risico op heupdysplasie bevinden zich Duitse herders, Sint-Bernards, Newfoundlands, Rottweilers en retrievers. Bovendien kan het gebrek aan aandacht voor vroege voedingsbehoeften in een puppy het risico op heupdysplasie tijdens de volwassenheid verhogen. Eigenaren van honden met heupdysplasie worden aangemoedigd om ze te steriliseren voordat ze kunnen fokken.
Tussen de leeftijd van vier maanden en twaalf maanden kan een puppy beginnen met het vertonen van tekenen van dysplastische heupgewrichten. De vroegste tekenen kunnen zich uiten als een incidentele kreupelheid of gevoeligheid in het heupgebied. Drukken op de bil van de hond (iets om te vermijden) kan ervoor zorgen dat hij gaat zitten. Een puppy van deze leeftijd zal zijn achterbenen mogelijk niet naar buiten laten ontspannen, in een kikkervorm, terwijl hij op zijn rug ligt.
Hoewel symptomen van heupdysplasie toenemen met de leeftijd en het gewicht van de hond, leven sommige honden die de aandoening ontwikkelen relatief pijnvrije levens. Hoe jonger de puppy is wanneer het voor het eerst tekenen van kreupelheid vertoont, hoe waarschijnlijker het is dat het gevorderde symptomen van de verlammende aandoening zal ontwikkelen naarmate het ouder wordt.
Kreupelheid neemt toe en de hond kan moeite hebben met liggen of weer opstaan. Het kan pijn vertonen bij het lopen en kan schuw worden van het aaien van zijn onderrug door zijn eigenaren. De hond kan moeite hebben om uit een kom op de vloer te eten, waardoor eigenaren het uit een verhoogde kom gaan voeden. Kreupelheid wordt erger en de hond wordt minder actief. Artritis kan de ziekte vergezellen, waardoor de symptomen erger worden.
De Orthopedic Foundation for Animals legt uit dat pijn als gevolg van een dysplastisch gewricht kreupelheid veroorzaakt bij honden. Helaas is er geen definieerbaar pijnniveau dat bij elke hond bij de aandoening hoort, zodat sommige honden met slechts lichte heupdysplasie veel pijn kunnen vertonen, terwijl anderen met ernstig aangetaste heupen kunnen rennen en spelen met weinig bewijs van pijn.
Voorlopige röntgenfoto's worden gemaakt van puppy's ouder dan vier maanden, hoewel uitgebreid testen niet geldig is totdat de hond 2 jaar oud is. Op dat moment kunnen de heupen worden geröntgen en geëvalueerd door de OFA. De OFA geeft elke hond een classificatie van "Excellent, Good of Fair" voor honden zonder gevorderde tekenen van de ziekte, "Borderline" voor honden met lichte tekenen en "Mild, Moderate of Severe" voor honden met ernstige zichtbare tekenen van de ziekte.