Huisdieren
Huisdieren
Heupdysplasie is een erfelijke beenstoornis waarbij de heupen niet goed in elkaar passen. Een normale heupgewricht heeft de kop van het dijbeen (beenbeen) die strak past in de kom van het bekken (heupbeen). Bij heupdysplasie is de kop van het dijbeen vaak afgeplat of misvormd, waardoor geen strakke verbinding mogelijk is. Deze losse verbinding leidt tot botuitgroeisels, artritis en algemene pijn.
Heupdysplasie komt vaker voor bij grote hondenrassen (zoals Labrador retrievers, Duitse herders en golden retrievers) en reuzenrassen honden, zoals Deense doggen. Het komt voor bij raszuivere honden, maar kan ook worden gezien bij kruisingen. Hoewel er geen genezing is gevonden, kan heupdysplasie worden beheerd.
Als uw hond tekenen van heupdysplasie vertoont, neem hem dan naar een dierenarts om te worden gecontroleerd en behandeld.
Honden met heupdysplasie lijken een "los-zakjes" looppatroon te hebben of een waddel in het achterwerk wanneer ze lopen.
Zelfs puppy's van vijf maanden oud kunnen pijn na hard spelen vertonen. Ze zullen stijf zijn in hun achterhand en kunnen kreupel zijn.
Honden die lijden aan heupdysplasie zullen vaak langzamer opstaan--vooral in de kou of na het liggen op harde vloeren.
Dit is het looppatroon dat sommige honden gebruiken om hun pijn te verminderen. "Konijnensprong" treedt op wanneer de hond beide achterbenen tegelijk beweegt, resulterend in een hoppende beweging.
Honden met heupdysplasie willen niet zo veel bewegen als honden met gezonde heupen. Als uw hond weigert te springen, trappen te beklimmen of te rennen, kan hij heupdysplasie hebben.
Naarmate de ziekte vordert, wordt de normale strekking van de achterbenen steeds pijnlijker. Om te compenseren, zullen honden korte, rukkende stappen zetten.
Hoewel dysplasie niet kan worden genezen, kan het worden beheerd. Pijnstillers kunnen uw hond helpen een normale bewegingsradius terug te krijgen.