Heupdysplasie treedt op bij jonge honden wanneer het heupgewricht van het dier loskomt van het topje van het dijbeen—het grote been van het bovenbeen. Naarmate de hond groeit, verandert de gewrichtskapsel en rekkt het ligament dat het dijbeen aan het bekken bevestigt, wat vroege tekenen van de ziekte veroorzaakt. Beide delen van het gewricht beginnen doorgaans met kleine breuken die uiteindelijk leiden tot de vorming van artrose naarmate het dier ouder wordt, meldt het American College of Veterinary Surgeons. Omdat de oorzaken van dysplasie zowel erfelijk als omgevingsgericht kunnen zijn—snelle gewichtstoename tijdens de puppyperiode wordt beschouwd als een factor—kan het leren welke symptomen u in de gaten moet houden bij uw hond leiden tot een vroege veterinaire diagnose en behandeling.
Pijn en stijfheid
- Jonge honden en puppy's met dysplasie kunnen tekenen van de ziekte vertonen vanaf vijf maanden oud, zeggen de dierenartsen van PetEducation.com. Doorgaans worden ze stijf en ervaren ze pijn tijdens en na beweging en weerstaan ze rennen en springen. Naarmate de ziekte vordert, hebben middelgrote en oudere honden moeite om zowel te gaan liggen als weer op te staan en, in sommige gevallen, hebben ze menselijke tussenkomst nodig om op te staan. Deze honden hebben moeite met het beklimmen van trappen en kunnen onwillig worden om normaal te bewegen. Tijdens een veterinair onderzoek vertonen ze pijn bij palpatie en veterinaire rotatie van de heupen.
Waddelgang en spieratrofie
- Honden met heupdysplasie vertonen soms een abnormale, waddelende gang en kreupelheid van de achterpoten, meldt Dr. Nicholas Trout van PetPlace.com. De heupen lijken op en neer te glijden en uw hond kan wiebelen of wankelen bij het staan. De hond lijkt terughoudend om te lopen en "konijnenhoopt" vaak met de achterpoten om ze niet te hoeven bewegen. Oudere honden met chronische gevallen van dysplasie lijden aan spieratrofie in de achterhand vanwege terughoudendheid om hun benen te gebruiken.
Behandeling
- Dierenartsen behandelen honden met lichte tot matige dysplasie—die minimale pijn en symptomen vertonen—doorgaans met medicijnen, waaronder ontstekingsremmende middelen en steroïden, schrijft Dr. Alleice Summers in "Common Diseases of Companion Animals." Uw dierenarts kan voorstellen om uw hond matige beweging te laten maken en u aansporen om het gewicht van uw huisdier in de gaten te houden om de stijfheid en pijn van opkomende artrose te beheersen.
- Ernstigere gevallen kunnen chirurgische ingrepen vereisen, waaronder een totale heupprothese of een procedure genaamd een femorale hoofd ostectomie. Deze procedure omvat het chirurgisch verwijderen van het ronde hoofd van het dijbeen van uw hond (bovenbeenbeen) dat tegen het heupbeen schuurt en de pijn veroorzaakt. Verwijdering van het hoofd zorgt ervoor dat het omliggende zachte weefsel een "vals gewricht" vormt en het dier kan na een jaar durende rehabilitatieperiode pijnvrij bewegen. Bij de totale heupprothese bereiken honden in 95 procent van de gevallen bijna normale achterhandbeweging, aldus Dr. Summers.
