Schurft is primair een hondenziekte (hoewel er een vorm voorkomt bij katten) veroorzaakt door een mijt. De Demodex-parasitaire mijten vermenigvuldigen zich in het haar en de huid van honden, wat leidt tot haaruitval, huidlaesies en problemen met het immuunsysteem. Een dierenarts kan het probleem diagnosticeren door huidschrapsels onder een microscoop te onderzoeken op de mijten. De dierenarts kan ook het bloed en de ontlasting van een hond controleren op verder bewijs.
Rode schurft
- Rode, of demodectische, schurft ontstaat wanneer Demodex canis-mijten groeien in de haarzakjes van de vacht van de hond. De aandoening wordt behandeld met topische toepassingen. Een dierenarts kan Goodwinol-zalf of benzoylperoxide voorschrijven voor dagelijkse toepassing op de getroffen gebieden. Als de aandoening meer verspreid is (ongeveer 10 procent van de gevallen), kan de hond om de twee weken worden gewassen met Amitraz-dips gedurende twee tot drie maanden. Ivermectine en Milbemycine oxime zijn ook voorgeschreven als behandeling. Rode schurft is een erfelijke aandoening en niet besmettelijk.
Sarcoptische schurft
- Sarcoptische schurft wordt ook wel hondsurctie genoemd. De Sarcoptes scabiei canis-mijten graven zich in de huid en leggen hun eieren. Bij de behandeling van dit type schurft moeten alle dieren die contact hebben gehad met de getroffen hond worden behandeld. Ten eerste wordt de vacht geknipt om de korsten bloot te leggen. De hond wordt vervolgens gewassen met een antiseborrheïsche shampoo zodat de korsten kunnen worden verwijderd. De hond wordt dan om de twee weken gedoopt om de mijten te doden. De slaapplaats van de hond moet worden gewassen en behandeld met insecticiden. Dit type schurft is besmettelijk en kan op mensen overslaan; de mijten kunnen zich op mensen voortplanten.
Cheyletiellosis
- Cheyletiellosis is "wandelende roos" genoemd. De Cheyletiella-mijt die het veroorzaakt, is met het blote oog zichtbaar terwijl hij over de huid van de hond beweegt. Kalkzwavel of om de twee weken Amitraz-dips gedurende twee maanden zijn de meest voorkomende behandeling. Medicijnen en behandelingen tegen vlooien, zoals vlooienbommen, hebben ook bewezen effectief te zijn bij de behandeling van dit type schurft. De beste medicijnen zijn Selamectine en Imidaclopride. De slaapplaats van de hond moet worden gewassen en behandeld met insecticiden. Dit type schurft is besmettelijk voor andere dieren, dus alle honden en katten in een huishouden moeten tegelijkertijd worden behandeld.
Oormijten
- De meeste mensen zouden oormijten niet als een type schurft beschouwen, maar de Otodectes cynotis-mijten veroorzaken huidirritatie aan het oor, wat voldoet aan de definitie van schurft. Om oormijten te behandelen, moet het oorafscheidsel uit het oor worden gereinigd zodat de medicatie kan doordringen om effectief te zijn. Tresaderm is de meest voorgeschreven medicatie voor oormijten. Het wordt direct in het getroffen oor van de hond geplaatst. Deze aandoening is besmettelijk voor andere dieren, dus alle dieren met wie de hond contact heeft gehad, moeten ook worden gecontroleerd op oormijten.
Schurft bij katten
- Hoewel honden de huisdieren zijn die het vaakst krijgen, kunnen katten ook geïnfecteerd raken. Katenschurft wordt veroorzaakt door de Notoedres cati-mijt op een manier die lijkt op sarcoptische schurft bij honden. De eerste stappen bij de behandeling van schurft bij katten is om de kat te isoleren. Schurft is besmettelijk voor dieren en mensen. De medicatie kan topisch, geïnjecteerd, shampoo of een dip zijn. De methode is afhankelijk van de aanbeveling van uw dierenarts en de ernst van de schurft. Hoewel vergelijkbaar met sarcoptische schurft, probeer dan niet om een kat te behandelen met dezelfde dips, shampoos of medicijnen die u bij een hond zou gebruiken. Het kan giftig zijn voor uw kat.
