Huisdieren
Epilepsie is een stoornis die begint in de hersenen van een hond. De neuronen in de hersenen vuren onjuist in de hersenschors, wat leidt tot te veel "beweeg"-commando's in het lichaam. Deze stoornis kan worden veroorzaakt door omgevings- of fysieke problemen, maar het treft sommige hondenrassen vaker dan andere. Volgens het Canine Epilepsy Network zijn Duitse herders, beagles, boxers, labs, St. Bernards, Ierse setters en poedels vaker gevoelig voor aanvallen.
Epileptische aanvallen verlopen op een consistente manier. Tijdens de "aura" treden de tekenen van een komende aanval op: rusteloosheid, zenuwachtigheid, whining, schudden, rondzwerven en schuilen. Dit deel van een aanval kan minuten of dagen duren. Tijdens de "ictus" treedt de aanval daadwerkelijk op. Een hond zal aan vallen en instorten, mogelijk met slaan en lucht graven. Dit kan enkele minuten duren. Tijdens de "posticale fase" brengt de hond tijd door met herstellen van de aanval.
Het Canine Epilepsy Network vertelt ons dat epilepsie wordt beschouwd als een genetische stoornis. Honden die genetisch aanleg hebben, krijgen een epileptische aanval door toxische stoffen, stofwisseling en hersenaandoeningen zoals tumoren, die de functie van de hersenen kunnen verstoren.
Zwakte in de poten is onderdeel van de aura- en ictusfasen van een aanval. Een hond wordt zwak en verliest zijn vermogen om te staan of te lopen. Dit resulteert over het algemeen in dat de hond op zijn zij instort tijdens de aanval. Tijdens de ictusfase worden de poten van een hond stijf en graven ze de lucht of schudden ze. Deze extreme actie kan de poten van de hond vermoeien en extra zwakte veroorzaken.
Aanvallen en epilepsie worden behandeld met medicatie en beheer. Anticonvulsiva verminderen de intensiteit van aanvallen en houden honden van letsel af. Hondenbezitters leren om de tekenen van een aanstaande aanval in de gaten te houden en de aanval zelf op veilige en verantwoorde manieren te beheren.
Volgens het National Institute of Neurological Disorders and Stroke kan epilepsie samen optreden met andere ernstige stoornissen zoals hondenziekte, hersentumoren, lever- of hartfalen of diabetes.