Huisdieren
Huisdieren
Honden die een glucocorticoïde-behandelingsprogramma volgen, hebben vaak een toename van dorst en eetlust. Dit bijwerking wordt doorgaans gevolgd door een toename van urineren (en mogelijke incontinentie), maagklachten en gewichtstoename. Steroïden kunnen ook de stemming van de hond beïnvloeden, waardoor hij prikkelbaar wordt. Honden kunnen ook lethargisch worden en onophoudelijk gaan hijgen. Steroïden kunnen ook een latente infectie doen terugkeren of pre-diabetische honden in een diabetische toestand brengen. Doorgaans nemen diabetische symptomen en de andere bijwerkingen af of lossen zichzelf op zodra het steroïde uitwerkt.
Honden die gedurende een periode van maanden continu steroïden krijgen, kunnen ernstigere bijwerkingen ontwikkelen, zoals de ziekte van Cushing. Het steroïde triggert interne veranderingen in het lichaam van de hond, wat resulteert in een overproductie van cortisol. Resulterende symptomen/bijwerkingen omvatten huidlaesies die na verloop van tijd korstjes kunnen vormen of dunne huid die gevoelig is voor rode, geïrriteerde plekken. De hond kan beginnen met het ontwikkelen van mee-eters, haaruitval en een slecht vermogen om wonden te genezen.
Honden die vier maanden of langer steroïden hebben gebruikt, kunnen obees worden en spierkracht verliezen. Ook honden die in het verleden urineweginfecties hebben gehad, lopen 30 procent meer kans om deze infecties opnieuw te krijgen. Ze kunnen ook Calcinosis cutis ontwikkelen, harde plakken van calcium die zich op zieke huid ophopen. De hond zal ook gevoelig zijn voor schimmelinfecties in de neusholte en andere opportunistische infecties.
Honden kunnen volwassen onset demodectische roetmijt ontwikkelen bij langdurig steroïdegebruik. Demodectische roetmijt is een mijtplaag die doorgaans voorkomt bij puppy's. Honden ouder dan 2 jaar die demodectische roetmijt krijgen, worden gediagnosticeerd met volwassen onset demodectische roetmijt. Deze honden zijn doorgaans immuungecompromitteerd, gebruiken langdurig steroïden of hebben de ziekte van Cushing.