Huisdieren
Huisdieren
Cushing-ziekte bij honden wordt ook wel hyperadrenocorticisme genoemd. De bijnieren, twee kleine klieren voor de nieren van uw hond, zijn verantwoordelijk voor deze aandoening. Wanneer de bijnieren gedurende een langere periode overmatig cortisol produceren, is het resultaat hyperadrenocorticisme. Hoewel Cushing-ziekte bij honden behandelbaar is, is er niet altijd een genezing, afhankelijk van de oorzaak. Het is het beste om de nadruk te leggen op het zo comfortabel mogelijk maken van een getroffen huisdier.
Cushing-ziekte treft doorgaans oudere honden, met symptomen die vergelijkbaar kunnen zijn met andere ziekten. De ziekte kan een toename van eetlust, drinken en urineren, hijgen, hoge bloeddruk, een opgeblazen buik, haaruitval, spierverlies en zenuwstelselstoornissen veroorzaken. De bijnieren, die worden gereguleerd door de hypofyse, produceren een stof die cortisol wordt genoemd, wat een complex van steroidhormonen is dat helpt bij het reguleren van lichaamsgewicht, mineraalbalans en de structuur van bindweefsel, productie van sommige witte bloedcellen en gezonde huid. De bijnieren worden gestimuleerd om cortisol te produceren door het adrenocorticotroop hormoon (ACTH) van de hypofyse. Cushing-ziekte kan het gevolg zijn van een tumor van de bijnieren of van de hypofyse.
Een teken van geavanceerde Cushing-ziekte is meestal een zichtbaar opgeblazen "potbuik", wat het gevolg is van een afname van spiertoon terwijl cortisol het lichaam vertelt om vet af te breken en naar de lever te leveren voor verwerking. Wat de lever niet kan verwerken, wordt in de buik opgeslagen. Een ander teken is haaruitval aan beide zijden van het gehele lichaam van uw hond, met mogelijke huidaandoeningen. Cushing-ziekte veroorzaakt ook een toename van eetlust, drinken, urineren, hijgen, bulten op de huid, verzwakking van het hart en de skeletspieren en diabetes.
Cushing-ziekte kan worden gediagnosticeerd via verschillende bloedtesten. Bij een lage dosis dexamethason test wordt 's ochtends een bloedmonster afgenomen, wordt een injectie met dexamethason gegeven en wordt acht uur later een vervolgbloedtest gedaan. Zodra de ziekte is gediagnosticeerd, is het mogelijk om te onderscheiden tussen bijniertumoren en hypofysetumoren met behulp van een andere, hogere dosis dexamethasononderdrukkingstest. Röntgenfoto's en echografieën kunnen helpen bepalen of er een bijniertumor aanwezig is. Het is belangrijk om te onderscheiden of de Cushing-ziekte wordt veroorzaakt door bijniertumoren of hypofysetumoren om de juiste behandeling te bepalen.
De meeste dierenartsen geven de voorkeur aan het behandelen van Cushing-ziekte met medicamenteuze therapie. De bijnier kan soms chirurgisch worden verwijderd door een specialist, maar vanwege de bijkomende risico's wordt deze optie meestal afgeraden, vooral als de hond op leeftijd is. Hypofysetumoren worden niet chirurgisch verwijderd, maar behandeld met medicamenteuze therapie. Deze situatie wordt behandeld met Lysodren, Ketoconazol of Deprenyl. Lysodren doodt selectief de buitenste laag van de bijnier die cortisol produceert. Het toedienen van de juiste hoeveelheden houdt de productie van corticosteroïden (cortisol) op een normaal niveau. Nadelige reacties op Lysodren komen wel voor, maar het is de standaard behandelingskeuze. Ketoconazol en Deprenyl zijn minder effectief. Bijwerkingen van Lysodren kunnen braken, diarree, lethargie en zwakte veroorzaken, dus u moet uw hond tijdens de behandeling controleren op een van deze tekenen en uw dierenarts bellen.
Hoewel er behandeling is voor geavanceerde Cushing-ziekte, is het niet altijd geneesbaar, afhankelijk van de exacte oorzaak, dus richt u op het zo comfortabel mogelijk maken van uw huisdier. Behandeling is een manier om een betere levenskwaliteit voor uw hond te bieden in plaats van de levensduur te verlengen. Als het onbehandeld blijft, kan Cushing-ziekte vorderen tot andere levensbedreigende aandoeningen zoals hartfalen, leverfalen, nierfalen, diabetes, neurologische stoornissen, infecties van de mond, oren, huid en urinewegen. Met de voorgestelde behandeling van uw dierenarts kan uw hond nog enkele kwaliteitsjaren met de ziekte leven.