Huisdieren
Huisdieren
Ivermectine is een maandelijkse hartwormmedicatie voor honden die ook kan worden gebruikt om oor mijten te behandelen. Hoewel ivermectine over het algemeen goed wordt verdragen door de meeste honden, zijn er rassen die bijzonder gevoelig zijn voor het geneesmiddel. Hondenbezitters moeten hun huisdieren zorgvuldig in de gaten houden op nadelige bijwerkingen.
Toxiciteit treedt op wanneer 10 tot 20 keer de aanbevolen dosis ivermectine aan honden wordt toegediend. Bepaalde rassen, zoals de Australian shepherd, Shetland sheepdog, Old English sheepdog, English sheepdog en collies, hebben wat bekend staat als "rasgevoeligheid" voor ivermectine, wat betekent dat toxiciteit kan optreden bij een doseringsniveau dat normaal zou zijn voor andere rassen. Ivermectine kan nog steeds worden gebruikt op honden met rasgevoeligheid, maar de honden moeten nauwlettend in de gaten worden gehouden op tekenen van overdosis zoals desoriëntatie, blindheid, struikelen of trillen.
Bij rassen die een genetische aanleg hebben voor ivermectinegevoeligheid (zoals hierboven vermeld), kan het geneesmiddel zenuwstelselbijwerkingen veroorzaken. Deze omvatten spierzwakte, lethargie en aanvallen die zich bij normale doses kunnen voordoen. Een genetische test (wattenstaafje in de mond) wordt uitgevoerd bij honden die worden verondersteld de genetische marker voor ivermectinegevoeligheid te dragen, of een extreem lage dosis van het geneesmiddel wordt toegediend om te zien of de hond bijwerkingen zal ontwikkelen.
Naarmate ivermectine door het lichaam van de hond wordt verwerkt, kan het overmatige speekselproductie en diarree veroorzaken, wat zal leiden tot een gebrek aan eetlust. Rassen over de hele linie hebben aangetoond symptomen van depressie te ervaren bij het gebruik van ivermectine, wat een factor kan zijn van zijn zenuwstelselbetrokkenheid, hoewel er geen formeel onderzoek is uitgevoerd om dit te bevestigen.