Huisdieren
Hartfalen, ook cardiomyopathie genoemd, komt veel voor bij grote hondenrassen, maar kan ook bij kleinere rassen voorkomen. Hartfalen treedt op wanneer de vier kamers van het hart van een hond niet meer in staat zijn om voldoende bloed door het lichaam te pompen. Verschillende medicijnen kunnen de hond helpen een langer, actiever leven te leiden na een diagnose van hartfalen.
Dierenarts dr. Ron Hines zegt dat een van de oudste middelen voor een hond met een diagnose van hartfalen een drievoudige mengsel is genaamd digitalis. Digitalis combineert Digoxine, Cardoxine en Lanoxine, middelen die positieve inotrope middelen heten. Deze middelen verhogen de concentratie calcium in hartspiercellen, wat de kracht van hartkontracties verhoogt.
De website van de Washington State University College of Veterinary Medicine, Vetmed.com, zegt dat de toxische effecten van het medicijn ernstig kunnen zijn. Dosering moet precies en gemonitord worden, bij voorkeur door een bloedmonster te nemen acht tot tien uur na een dosis van het medicijn. Als de hond al bepaalde middelen inneemt of verminderde nierfunctie, dehydratie, verlies van spiermassa of lage bloedkaliumspiegels heeft, is het risico op toxiciteit verhoogd.
Nadelige bijwerkingen kunnen hartritmestoornissen, eetlustverlies, overgeven, diarree en depressie omvatten.
Veel honden met hartfalen reageren goed op diuretica, ook wel "waterpil" genoemd. Het meest voorgeschreven diureticum voor honden is furosemide, verkocht onder de merknamen Lasix of Disal.
Diuretica helpen honden overmatig vocht te elimineren dat zich rond de longen, het hart en de buik kan ophopen door trage bloedstroom. Honden gaan aanvankelijk goed op alleen diuretica, maar naarmate het hart achteruitgaat, kunnen ze aanvullende medicatie nodig hebben.
Diuretica zorgen ervoor dat honden meer drinken en urineren. Honden die diuretica nemen, moeten vaker uitgezet worden om ongevallen te voorkomen. Dr. Hines stelt voor om het kaliumniveau te monitoren bij honden die diuretica nemen.
Bijwerkingen van diuretica betreffen voornamelijk symptomen gerelateerd aan overmatig vochtverlies, wat kan leiden tot dehydratie en zwakte.
Vetmed.com zegt dat angiotensine-converterende enzym (ACE) remmers wellicht het enige medicijn zijn dat een hond vroeg in de ziekte nodig heeft. Deze middelen verwijden bloedvaten en matigen overmatige hormoonactiviteit die optreedt bij hartfalen, wat de weerstand in bloedvaten vermindert, waardoor bloed vrijeer kan stromen. ACE-remmers omvatten enalapril (Enacard, Vasotec), benazepril (Lotensin) en lisinopril (Prinivil, Zestril).
Bijwerkingen van deze middelen kunnen overgeven of diarree, achteruitgang van nierfunctie, verhoging van bloedkaliumspiegels of lage bloeddruk omvatten. Dr. Hines stelt voor om de nierfunctie van de hond te monitoren tijdens het innemen van ACE-remmers.
Het National Center for Biotechnology Information zegt dat bètablokkers gebruikt kunnen worden voor honden met hartfalen. Andere middelen die effectief kunnen zijn, zijn calciumkanaalblokkers en nitroglycerine.