Huisdieren
Huisdieren
Congestief hartfalen treedt op wanneer het hart van een hond verzwakt en niet meer effectief bloed door het lichaam kan pompen. De onderliggende oorzaak is vaak onbekend, hoewel verschillende aandoeningen tot hartfalen kunnen leiden. Sommige van deze aandoeningen, zoals gedilateerde cardiomyopathie, worden gedacht een genetische component te hebben in sommige rassen.
Vaak leiden de vroege stadia van congestief hartfalen niet tot uiterlijke teken van een probleem. Het lichaam van de hond compenseert de verminderde hartfunctie door natrium te behouden, de hartslag te verhogen en de bloedvaten te vernauwen.
Typisch zijn de eerste teken die een eigenaar ziet bij een hond met congestief hartfalen: moeite met inspanning, lethargie en hoesten, met name 's nachts. Naarmate de aandoening voortschrijdt, kunnen duidelijkere teken verschijnen zoals snelle ademhaling, verminderde eetlust met opvallend gewichtsverlies of zwelling van de buik.
Als het hartfalen aan de linkerkant is, zal vocht zich in de longen ophopen, wat leidt tot longödem. De hond kan bloedig vocht ophoesten. Bij rechtszijdig hartfalen bouwt vocht zich op in de buik- en borstholte, en de poten kunnen ook zwellen.
In de late stadia van congestief hartfalen zal de hond duidelijk ongemakkelijk zijn en met uitgezette kop en ellebogen zitten. Een snelle, dunne en onregelmatige pols is gebruikelijk, en de hond kan valaanvallen (syncope) ervaren. De tong en tandvlees zullen een bleke, blauwgrijze kleur hebben en de hond zal moeite hebben met normaal ademhalen.
Medicatie kan de symptomen van congestief hartfalen verlichten of minimaliseren, vooral in de middelste stadia, maar de aandoening is niet omkeerbaar. Hartmedicijnen worden gegeven om de bloeddruk te verlagen, waardoor de belasting van het hart afneemt, en om de kracht en contractiliteit van het hart te verbeteren. Diuretica verwijderen overmatig vocht uit het lichaam. Met medicatie en goede dierenartsenzorg kunnen veel honden lang leven na de diagnose congestief hartfalen.