Huisdieren
Huisdieren
Leverziekte en congestief hartfalen zijn twee veelvoorkomende ziekten waaraan veel honden lijden. Hoewel ze voornamelijk voorkomen bij oudere huisdieren, kunnen de ziekten bijna elke hond treffen. Hoewel beide aandoeningen misschien niet geneesbaar zijn, zijn er stappen die u kunt ondernemen om uw huisdier comfortabeler te maken.
Er zijn veel verschillende ziekten die de lever kunnen aantasten. Enkele van de meest voorkomende omvatten acute leverfalen, waarbij levercellen afsterven en de lever niet langer normaal kan functioneren; leverlipidose, of vette lever, waarbij vet zich in de lever ophoopt; en koperopslagziekte, een erfelijke ziekte veroorzaakt door te veel koper in de lever.
Hartfalen wordt veroorzaakt door een afwijking in de structuur van het hart die het ervan weerhoudt normale hoeveelheden bloed naar weefsels in het lichaam te pompen. Wanneer dit gebeurt, zal er vaak vloeistof zich ophopen in de longen en lichaamsholtes, wat leidt tot congestief hartfalen.
Leverziekte kan worden veroorzaakt door vele factoren, zoals genetica, parasieten, omgevingsstress, toxinen, pancreatitis, kanker, trauma en infectie. Daarnaast zijn honden met Cushing en koperopslagziekten ook vatbaar voor het ontwikkelen van leverziekte.
Enkele oorzaken van congestief hartfalen omvatten geboorteafwijkingen van het hart, degeneratie van de hartkleppen en aritmie. Bovendien zijn hartworm, hartspier- en pericardiumziekten ook bijdragefactoren.
Er zijn veel symptomen die uw huisdier kan vertonen als hij leverziekte ontwikkelt. Vaak zal hij meer drinken, minder eten, afvallen, diarree hebben, overgeven of geelzucht vertonen. Hij kan ook gedragsveranderingen vertonen; grijs-witte, zachte ontlasting hebben; of buikuitdijing of intolerantie voor anesthesie vertonen.
Enkele symptomen van congestief hartfalen hebben te maken met verhoogde activiteit in het zenuwstelsel en circulerende hormonen en chemicaliën in het lichaam. Deze symptomen kunnen hoesten, kortademigheid, ademhalingsmoeilijkheden, vermoeidheid en gewichtsverlies omvatten.
Waarschijnlijk zal uw dierenarts eerst een lichamelijk onderzoek uitvoeren bij uw huisdier, hoewel, over het algemeen, de beste manier om te bepalen of uw hond leverziekte heeft, is via bloedonderzoek en urine-testen. Uw dierenarts zal waarschijnlijk naar de alanine aminotransferase, aspartaat aminotransferase, serum alkalische fosfatase, gamma-glutamyl transferase, albumine en bilirubine waarden kijken om te bepalen of uw huisdier leverziekte heeft. Ze kan ook röntgenfoto's, echografieën en biopsieën aanbevelen om de diagnose te bevestigen.
Als uw dierenarts verdenkt van congestief hartfalen, zal ze eerst naar het hart en de ademhalingsgeluiden luisteren met een stethoscoop. Ze kan vervolgens borstfoto's, bloeddruk, een elektrokardiogram of een echocardiogram nemen.
De behandeling van leverziekte is over het algemeen ondersteunend, dat wil zeggen het toedienen van intraveneuze of subcutaan vocht om uitdroging te voorkomen, het bieden van voldoende voeding en het toedienen van medicatie om overgeven te voorkomen. Soms worden extra medicijnen gegeven. Corticosteroïden kunnen worden voorgeschreven om ontstekingen en littekenweefsel te verminderen, antibiotica kunnen worden gebruikt om infecties te voorkomen of te helpen en penicillamine en zinkacetaat worden vaak gegeven bij gevallen van koperopslagziekte. Daarnaast worden vaak speciale diëten en supplementen aanbevolen om patiënten met leverziekte te helpen.
De behandeling van congestief hartfalen hangt af van de onderliggende oorzaak van de ziekte. Aanvankelijk moet uw huisdier mogelijk in het ziekenhuis blijven en zuurstoftherapie ondergaan en nitroglucerinepasta en diuretische medicijnen, zoals Lasix, krijgen om het extra vocht te elimineren. In ernstige gevallen moet de dierenarts mogelijk het vocht uit de borst draineren. Zodra uw huisdier stabiel is, kan langetermijntherapie bestaan uit het innemen van een angiotensine-converteringsremmer, zoals enalapril of benazepril; het aanbrengen van dieetveranderingen of het innemen van dieetsupplementen; en het gebruiken van digoxine.