Huisdieren
Huisdieren
Hondenbezitters zijn zich doorgaans bewust van ziekten van de alvleesklier, zoals diabetes en pancreatitis. Exocriene Pancreasinsufficiëntie is echter relatief ongebruikelijk, behalve bij bepaalde rassen, en de symptomen zijn ernstig en kunnen levensbedreigend zijn. Honden met EPI hebben onmiddellijke diergeneeskundige behandeling nodig, en met doorlopende zorg kunnen ze lang en gelukkig leven.
De alvleesklier bij honden is een klierorgaan gelegen in de buikholte onder de maag en naast de twaalfvingerdarm, de bovenste dunne darm. De endocriene functie van de alvleesklier scheidt hormonen af, zoals insuline en glucagon, om de concentratie van bloedsuikers in het lichaam van de hond te reguleren. De exocriene functie produceert enzymen, zoals protease, lipase en amylase, om eiwitten, vetten en koolhydraten af te breken zodat ze in het lichaam kunnen worden gebruikt. Dysfunctie van de endocriene alvleesklier staat bekend als diabetes mellitus, terwijl ziekte van de exocriene functie bekend staat als Exocriene Pancreasinsufficiëntie, of EPI.
Symptomen van EPI omvatten een sterk verhoogde eetlust met opvallend gewichtsverlies, verhoogde winderigheid en luide, rommelende geluiden in de buik. Honden kunnen diarree hebben of lichtgekleurde, stinkende ontlasting omgeven door onverteerd vet. Het onvermogen om voedingsstoffen op te nemen kan zich uiten in droge, schilferige huid en droge vacht, mogelijk met enige haaruitval. Vanwege de verhoogde eetlust kunnen honden ook worden gezien terwijl ze ongeschikt materiaal eten, zoals hun eigen ontlasting, gras en vuil.
Pancreasinsufficiëntie wordt meestal veroorzaakt door een genetische aanleg die klieratrofie creëert, zodat het niet in staat is de benodigde spijsverteringsenzymen te produceren. De ziekte kan ook worden geactiveerd door herhaalde buien van pancreatitis, of ontsteking van de alvleesklier. De hond op een dieet met veel vezels en weinig vet houden, zonder tafelresten te voeren, vermindert doorgaans de incidentie van pancreatitis. Dierenartsen kunnen EPI behandelen met aanvullende enzymen om sommige van de symptomen te verlichten en zullen meestal een dieet met weinig vet en vezels en veel calorieën en verteerbare koolhydraten aanbevelen. Een dieetvoeding zoals canine I/D werkt vaak het beste.
Hoewel elk ras hond EPI kan ontwikkelen, is het meestal een ziekte van jonge, grote honden. De Duitse Herder en de Ruwhaarcollie hebben in het bijzonder een genetische aanleg voor de alvleesklieratrofie die EPI veroorzaakt. Pancreasinsufficiëntie is onomkeerbaar en vereent levenslange behandeling met dieet en enzymsupplementen.
Elke hond die symptomen van exocriene pancreasinsufficiëntie vertoont, moet onmiddellijk door een dierenarts worden gezien, die meestal zal aanbevelen dat serumchemieën op het bloed van het dier worden uitgevoerd. Zonder behandeling zal de hond steeds meer uitgedroogd en mager worden, en kan in wezen verhongeren terwijl het blijft eten. Massieve uitdroging en gebrek aan voedingsenzymen kunnen ook leiden tot hartaandoeningen en mogelijk hartfalen.