Rattengif is ontworpen om de rat aan te trekken om het gif te eten. Helaas, wat het rattengif aantrekkelijk maakt voor een rat, maakt het meestal ook aantrekkelijk voor een hond, dus onbedoelde vergiftigingen zijn veelvoorkomend. Bovendien zijn sommige gifstoffen zo sterk dat de hond vergiftigd kan raken door het eten van een rat die is vergiftigd. Als u vermoedt dat uw hond rattengif heeft ingenomen, breng hem dan onmiddellijk naar een dierenarts of dierenkliniek. Er zijn verschillende gifstoffen die worden gebruikt om ratten te doden, dus de symptomen van vergiftiging zijn afhankelijk van het type gif dat is ingenomen.
Warfarin
- Warfarin wordt steeds gebruikelijker in rattengif. Het zorgt ervoor dat het bloed dunner wordt en stopt met stollen, en het vergiftigde dier begint intern te bloeden. Het kan tot een week duren voordat de hond duidelijke symptomen van vergiftiging vertoont, dus het eerste teken kan een felgroene ontlasting van de hond zijn. Dit gebeurt omdat de korrels voor het gif vaak een felgroene kleur hebben. Andere symptomen van vergiftiging omvatten hoesten als gevolg van bloeding in de longen; bloed in feces of urine; bloeding van kaken, neus of rectum; en moeite met ademhalen in de latere stadia.
Bromethalin
- Bromethalin veroorzaakt een ophoping van vocht in de hersenen en in het membraan dat de hersenen omringt. Symptomen van vergiftiging omvatten verlies van eetlust, verminderde beweging of verlamming en spiertrillingen of aanvallen. De symptomen kunnen van twee dagen tot twee weken na inname optreden, dus u kunt ook de felgroene ontlasting zien voordat andere symptomen beginnen.
Strychnine
- Als een hond strychnine heeft ingenomen, zal hij onrustig, opgewonden of angstig lijken. Dit begint binnen twee uur na inname. De hond zal grote en pijnlijke aanvallen krijgen die ongeveer een minuut duren. De hond zal blauw worden tijdens de aanval omdat hij niet kan ademen. Elke vorm van milde stimulatie, zoals tikken op de hond of in je handen klappen, zal een nieuwe aanval uitlokken. Andere symptomen kunnen kwijlen en spierkrampen omvatten.
Natriumfluroacetaat
- Symptomen zullen kort na inname beginnen. Ze beginnen met braken, gevolgd door opwinding; persen om te poepen of te plassen; lopen met een doeleloze, ongebruikelijke gang; aanvallen of convulsies en instorten.
Fosfor
- Het eerste teken van inname kan de adem van de hond zijn, die zal ruiken naar knoflook. Dit wordt gevolgd door diarree en braken. De hond kan een korte periode zonder symptomen hebben, maar dan begint hij weer te braken en zal hij pijn in de buik, aanvallen en dan coma hebben.
Zinkfosfide
- Zinkfosfide zal het centrale zenuwstelsel deprimeren. Symptomen omvatten moeite met ademhalen, braken, zwakte en aanvallen. Het braaksel zal vaak bloed bevatten.
