Huisdieren
Huisdieren
In 2009 alleen, ontving de ASPCA-antigifhotline meer dan 6.000 oproepen over honden die in contact kwamen met ratengif. Het ingenieten van chemicaliën zoals bromethaline, warfarine, cholecalciferol en zinkfosfide kan leiden tot talloze gezondheidsproblemen, en zelfs de dood, als niet onmiddellijk behandeld.
Vier grote typen van ratengif bestaan waarmee je hond in contact kan komen.
De meest voorkomende symptomen van ratengifvergiftiging zijn eetlustverlies, spiertrillingen, aanvallen, beperkte beweging/paralyse, zwakte en overgeven.
Als je hond ratengif heeft ingenomen, is het imperatief om onmiddellijk met de behandeling te beginnen. Verskaf je dierenarts een lijst van de recente activiteiten van je hond en een gezondheidsgeschiedenis. Je dierenarts zal een grondig lichamelijk onderzoek uitvoeren, en kan enkele tests draaien zoals een urine-analyse, CT-scan, MRI en bloedwerk.
Als ratengifvergiftiging bevestigd is, is de eerste lijn van behandeling om je hond zijn verteeringskanaal te laten legen, meestal door overgeven te induceren en een laxans te gebruiken om de darmen leeg te maken. Dit moet mogelijk verschillende keren per dag herhaald worden de komende dagen. Als je hond aanvallen, eetlustverlies en andere resultaten van vergiftiging ervaart, kan je dierenarts bepaalde medicijnen voorschrijven om deze symptomen te controleren. Verwacht dat je huisdier zwak is en in herstel van enkele dagen tot enkele weken, afhankelijk van de ernst van zijn toestand.
De enige manier om je huisdier volledig te beschermen tegen ratengifvergiftiging is simpelweg die chemicaliën niet te gebruiken. Er zijn niet-toxische opties beschikbaar, variërend van typische rattenvallen tot humane vallen. Als je chemicaliën moet gebruiken, bewaar ze dan buiten bereik van je huisdieren, en verspreid ze alleen in gebieden die je hond niet kan bereiken. Gooi dode knaagdieren onmiddellijk weg om te voorkomen dat je hond erbij komt.
Houd de telefoonnummers van je gewone dierenarts en spoeddierenarts bij de hand, alsook het nummer van het ASPCA Poison Control Center: (888) 426-4435. Heb vitale statistieken van je hond klaar: ras, leeftijd, gewicht, geslacht, gezondheidsproblemen (huidig en verleden). Heb informatie over alle toxines waarmee je hond in contact kan zijn gekomen, inclusief merknamen van eventuele gifstoffen in gebruik. Maak een klein eerste-hulpkitje dat 3% waterstofperoxide bevat (om overgeven te induceren, als je daartoe geïnstrueerd wordt door je dierenarts), een ballonspuit om de peroxide te administreren, een beugel, en zoutwateroplossing. Kant-en-klaar kits zijn beschikbaar via de ASPCA, ook.