Wijdverspreid verkrijgbaar op markten, doe-het-zelfwinkels en tuincentra, vormt rattengif een ernstige bedreiging voor zowel huisdieren als wilde dieren. Honden en katten kunnen worden vergiftigd door rattengif wanneer ze het gif direct eten omdat ze het voor voedsel houden, of wanneer ze een dode of stervende knaagdier consumeren dat het gif heeft gegeten. Inname van rattengif kan dodelijk zijn. Alleen antikoagulans rattengif heeft een behandelingsplan, bromethalin-gebaseerde giften hebben geen genezing, volgens Camino Animal Clinic.
Effecten
- Rodenticides met brodifacoum doden door het vermogen van het bloed om te stollen te schakelen. Het vergiftigde dier bloedt dood via zijn interne organen. Symptomen beginnen niet voor enkele dagen, volgens Mar Vista Animal Medical Center. Vergiftiging door rodenticides met bromethalin begint twee tot zeven dagen na inname. Symptomen omvatten verlies van eetlust, verlamming van de achterhand, epileptische aanvallen en spierbevingen. De dood treft normaal gesproken als gevolg van een verhoging van hersenvocht, wat resulteert in hersenoedeem.
Bromethalin-zorg
- Er bestaat geen genezing voor bromethalin-gebaseerde rattengifvergiftiging, maar ondersteunende zorg kan worden geboden, waardoor het huisdier misschien kan overleven als het vroeg wordt ontdekt. Zodra vergiftiging wordt vermoed, zal de dierenarts onmiddellijk braken opwekken, gevolgd door actieve houtskool om het gif uit het spijsverteringskanaal te helpen absorberen. Onmiddellijke evacuatie van de darmen van de hond is ook vereist. Elke vier tot zes uur moet de zorg worden herhaald gedurende meerdere dagen, volgens Pet MD. Dierenartsen zullen medicijnen toedienen om de epileptische aanvallen van het dier te helpen beheersen. Honden die vergiftigd zijn met bromethalin-gebaseerd rattengif vertonen geen tekenen van bloeding, in tegenstelling tot de symptomen van brodifacoum-gebaseerd gif.
Bromethalin nazorg
- Als het dier bromethalin-gebaseerde rattengifvergiftiging overleeft, is de eetlust meestal ernstig onderdrukt. Voedingssupplementen helpen het dier om te herstellen en kunnen worden voorgeschreven door de dierenarts. Talrijke receptdieëten helpen vitamines en mineralen te leveren die mogelijk zijn verloren gegaan tijdens de ziekte van het huisdier. Dierenartsen zullen bepalen welk dieetsupplement ze moeten voorschrijven om het huisdier weer gezond te krijgen. Er zal voortdurend toezicht door een dierenarts nodig zijn om ervoor te zorgen dat er geen tegenslagen zijn in het herstel.
Brodifacoum-behandeling
- Elk dier dat brodifacoum-gebaseerd rattengif inneemt, moet onmiddellijk worden gedwongen om te braken. Daarna wordt houtskool toegediend, gevolgd door cathartica die de darmen doen leeglopen. Daarna wordt het tegengif vitamine K toegediend. Het dier krijgt injecties met vitamine K totdat stabiliteit en stolling zijn bereikt. Bloedtransfusies kunnen nodig zijn als het dier een grote hoeveelheid bloed is verloren.
Opvolgende behandeling
- Opvolgende behandeling na vergiftiging door antikoagulans rattengif is verplicht om de aanhoudende goede gezondheid van het dier te waarborgen. Antikoagulans rattengif kan weken in het systeem van het dier blijven; wanneer de behandeling wordt gestaakt, kan de bloeding hervatten. De dierenarts zal een eenvoudige test uitvoeren die bekend staat als een "PT-test (prothrombin time)," die de stollingscapaciteit van het bloed test. De test zal controleren op afwijkingen die ervoor kunnen zorgen dat het bloed niet goed stolt, wat aangeeft of verdere behandeling nodig is om aanhoudende bloeding te voorkomen.
