Huisdieren
Huisdieren
Diermishandeling komt in alle vormen voor, van fysieke mishandeling tot simpele verwaarlozing. Zowel opzettelijke/kwaadwillige mishandeling als verwaarlozing of passieve mishandeling kan lastig te herkennen zijn, omdat wetten die definiëren wat diermishandeling inhoudt, vaag kunnen zijn en verschillen per gemeente. Voordat u mishandeling rapporteert, moet u de hele situatie evalueren om te bepalen of er daadwerkelijk sprake is van mishandeling.
De wettelijke definitie van diermishandeling verschilt per staat; de gevoelens zijn echter hetzelfde. Volgens de Sequoia Humane Society is iemand die opzettelijk een dier overwerkt, martelt, pijnt of verwondt, in overtreding met de wetten tegen dierenmishandeling. De wetten strekken zich ook uit tot iedereen die bewust of verwaarlozend een dier onthoudt van adequate voedsel, water of schuilplaats. Personen zijn ook verboden om dieren wreed te slaan, te verminken of te doden.
Deze misdrijven, afhankelijk van de staat, zijn strafbaar als een misdrijf of een zware misdrijf, afhankelijk van de ernst van de overtreding. Eigenaren van dieren die worden opgevochten voor gevechten, evenals toeschouwers bij zo'n evenement, zijn eveneens in overtreding met deze wetten. Tot slot is het achterlaten van dieren ook een misdrijf en valt onder wetten tegen dierenmishandeling.
Mishandeling herkennen kan lastig zijn. Sommige situaties kunnen misleidend lijken, maar breken geen wetten. De ASPCA heeft richtlijnen opgesteld die helpen misbruik te herkennen. Volgens de ASPCA zijn fysieke tekenen van mishandeling onder andere: een te strak halsband dat de hond verwondt of adequate respiratie belemmert, onbehandelde open wonden, uithongering, tekenen van onbehandelde parasitaire infecties zoals haaruitval, huidinfecties en onverklaarbare bultjes onder de huid, hinken, of zichtbare bevestiging van slaan of fysiek geweld tegen het dier. De leefomstandigheden waarin een dier verblijft, kunnen ook aandacht trekken voor mishandeling. Vuil en onhygiënische omstandigheden of gebrek aan adequate voedsel, water of schuilplaats kunnen wijzen op mishandeling.
Het melden van dierenmishandeling is belangrijk, niet alleen voor het betrokken dier, maar dierenmishandeling is definitief gelinkt aan andere gewelddadige handelingen binnen de gezinsstructuur en de samenleving. Als u verdenkt dat een eigenaar zich schuldig maakt aan mishandeling van een dier, confronteer de eigenaar niet zelf. Neem contact op met de lokale dierenbescherming of de lokale politie. Dit beschermt u en het dier, maar stelt ook een grondig onderzoek in, wat de sleutel is tot succesvolle vervolging.
Het voorkomen van diermishandeling is de sleutel. U kunt een rapport indienen bij uw lokale dierenbeschermingsorganisatie of bij lokale politieambtenaren. De ASPCA adviseert bij het melden van diermishandeling zoveel mogelijk details te verstrekken, aangezien dit het uitgangspunt is voor elk onderzoek. Houd gedetailleerde en nauwkeurige beschrijvingen van wat u ziet bij. Praat met uw kinderen vanaf jonge leeftijd over de juiste manier om met dieren om te gaan en geef een goed voorbeeld.
Er is een sterke link vastgesteld tussen diermishandeling en huishoudelijk geweld door de jaren heen. Feitelijk rapporteert de ASPCA dat in 88 procent van de huishoudens in New Jersey waar kindermishandeling werd gemeld, ook diermishandeling plaatsvond. In hetzelfde rapport gaven vrouwen in Wisconsin die slachtoffer waren van huishoudelijk geweld aan dat in vier van de vijf gevallen de daders ook fysiek misdadig waren tegen huisdieren en boerderij dieren. Vergelijkbare statistieken gelden voor alle 50 staten.