Huisdieren
Een dierenasiel is doorgaans een door de overheid verplichte instelling waar zwerfdieren zonder eigenaar worden ondergebracht. Sommige asielen zijn privaat eigendom en helpen ook bij het redden van huisdieren die zijn verlaten of mishandeld. Een dierenasiel wordt vaak ook wel een hondenasiel of hondenbench genoemd. Veel dierenasielen zijn non-profitorganisaties en zijn volledig afhankelijk van donaties om hun faciliteiten draaiende te houden.
Doorgaans neemt een dierenasiel vermiste dieren en zwerfdieren op die bij de instelling worden afgegeven of op straat worden gevonden. Het meest voorkomende dier in een asiel is de hond. Honden maken 95 procent uit van de populatie in de meeste dierenasielen. De meeste asielhonden zijn ouder, vaak ouder dan 5 jaar. Veel honden komen in slechte gezondheid aan. Vlooienbesmettingen en hartwormbesmetting komen het meest voor. Honden kunnen worden achtergelaten door de vorige eigenaar, bij het asiel worden afgegeven of erger nog, op straat worden gedumpt. Veel honden komen ondervoed en uitgedroogd aan. Op zwerftocht door de straten lopen honden risico op letsel en mishandeling.
Katten zijn het op een na populairste dier in een dierenasiel. Veel zijn niet gecastreerd of gesteriliseerd, waardoor de kattenpopulatie in de regio enorm toeneemt. Gemiddeld kan een niet-gefocuste poes al op zes maanden leeftijd zwanger raken – wat eigenlijk nog een kitten is. Een vruchtbare poes kan tot vijf nesten kittens per jaar krijgen. Katten kunnen van drie tot zes kittens krijgen – bij sommige rassen kan het iets minder of meer zijn. Veel katten zwerven op straat en overleven op afval of knaagdieren voor hun voeding – dit kan leiden tot ziekte en slechte gezondheid. Helaas zijn de meeste niet goed geënt en gevoed, ze zijn te ziek om te rehabiliteren en moeten worden geëutaniseerd.
Ook andere diersoorten vinden een thuis in dierenasielen. Marmotten, fretten, reptielen en kleine boerderijdieren worden ook verlaten aangetroffen en vaak naar een asiel gebracht totdat er een nieuw thuis is. Sommige worden medisch behandeld en vervolgens bij een dierenreddingsorganisatie geplaatst. Anderen vinden een forever home bij mensen die bereid zijn de dieren te adopteren.
Het dier wordt in een kooi geplaatst die bescherming, voedsel en water biedt. Menselijke interactie vindt plaats wanneer asielverzorgers of vrijwilligers de honden uitlaten, vasthouden en met hen spelen. Katten en andere asieldieren hebben ook menselijke interactie en genegenheid nodig. Zelfs een paar minuten per dag met een eenzaam huisdier vergroot de levensverwachting en maakt het dier meer gewend aan menselijk gedrag.
Zodra een huisdier bij het asiel aankomt, wordt het onmiddellijk behandeld voor medische aandoeningen die onmiddellijke aandacht vereisen. Medicatie en chirurgie kunnen nodig zijn als het dier in slechte gezondheid verkeert. Het dier wordt ook geëvalueerd op mentale toestand en gemoedstoestand bij menselijk contact. Als een dier agressief is, werkt een gespecialiseerde verzorger aan de agressieproblemen. Als het dier na behandeling en training nog steeds een bedreiging vormt voor mensen, zal het asiel proberen het dier te koppelen aan een eigenaar die bereid is te helpen en aan de behoeften van het dier te voldoen. Als het asieldier niet kan worden gereconditioneerd, kan euthanasie de laatste redmiddel zijn om veiligheidsredenen.
De meeste dierenasielen proberen eigenaren aan huisdieren te koppelen. Sommige instellingen bieden websites aan die de dieren adverteren die beschikbaar zijn voor adoptie in het asiel. Vaak wordt er een interview en een uitgebreide achtergrondcontrole uitgevoerd bij nieuwe diereneigenaren. De reden hiervoor is om te voorkomen dat iemand die onverantwoordelijk is het huisdier adopteert. Er wordt vaak ook een adoptievergoeding geheven.
In een dierenasiel zijn huisdieren doorgaans ongeveer 30 dagen bewoner van het asiel. Sommige hondenrassen staan op wachtlijsten waarin mensen geïnteresseerd zijn in het adopteren van een bepaalde soort huisdier. Labrador retrievers en carlines zijn populaire rassen waar mensen naar op zoek zijn – voornamelijk vanwege hun goede gemoedstoestand met kinderen. Sommige dierenasielen beperken de verblijfsduur voor dieren vanwege financiële problemen en overbevolking. Veel worden in slaap gebracht of geëutaniseerd als ze oud zijn of onwaarschijnlijke kandidaten voor adoptie.